Via Miami naar de everglades.

29 April tot 2 Mei.

Vanuit space center verder naar het zuiden, in Cocoa bij de Walmart overnacht, door de vermoeidheid van het bezoek aan de raketten, en het feit dat de superstore 24 uur geopend is bleef het verkeer maar komen en gaan. Zelf redelijk geslapen maar Wilma had haast geen oog dicht gedaan.S' morgens dus op tijd op pad vanaf Cocoa tot aan Miami is de kustweg een aaneenschakeling van winkels huizen, benzinepompen en vooral veel ( heel veeeel ) vreet tenten. Je kunt het gekste niet bedenken of er is wel een vreemd gerecht te krijgen.

Met een smalle strook land langs de kust en rechts langs een militair vliegveld door naar een koffie plekje.

Lekker stukje strand om het bakkie te nuttigen.

Na de koffie nog effe voetjes afgekoeld in het heerlijke water van de Pacific Oceaan.

Recht voor ons was er een klein ongelukje gebeurd, maar de over safety bedoelingen van de Amerikanen kent geen grenzen 4 politie auto's 2 ambulance's en 1 brandweer auto, en dat voor een beetje blikschade. Het verkeer stond dus bijna een half uur stil.

Mamma zag een schildpad op het gras lopen en dook met de camera erop af, hij lachte en kauwde zijn gras sprietje verder alsof er niets aan de hand was.

Verder rijden over brede boulevaren met aan elke kant enorme palmbomen. De gemiddelde Amerikaan blijft alleen maar op de linkerbaan. Dit doen ze omdat afslaand verkeer hun dwingt om de remmen te benutten, en bij de stoplichten mag je als de baan vrij is bij roodlicht gewoon rechts af de weg opdraaien.

Uiteindelijk bij Key Largo aangekomen, waren er op de state parks geen plekken beschikbaar, kregen wel een lijst met private campgrounds, dus bij een paar getracht een plekje te krijgen voor de nacht. Meeste hadden niets meer en die wel hadden rekende $ 80 tot $120 per nacht.!!!!!

Met ons budget dus geen optie !! Dus de Key's maar gelaten voor wat ze waren en terug naar main land en de Everglades in. Op Campground  Long Pine Key een zelf registratie plek gevonden.

Vanuit de Glades een selfie groet van ons, voor de MUGGEN !!! kwamen.

Zondag 30 April.

Op deze campground hier waren de minste voorzieningen maar een schitterende plek voor onze vermoeide ledematen, 

Vanuit de camping door gereden over Alligator Alley naar Flamingo, het zuidelijkste puntje van de Everglades.
Onderweg koffie gedronken bij Nine mile pound, Tijdens het kijken over het meer verschenen er steeds meer zwarte gieren die op het grasveld neer streken.

 Effe de veren luchten en wat warmte afvloeien.

Hey guy's nog een plekkie voor mij ? 

Verder door naar Flamingo, daar naar het visitor center, 

Van hieruit kan je met een bootje de glades in of een rondje op de zee maken.


Mamma trachtte nog een gevallen cocosnoot te reanimeren maar zat echt geen leven meer in.

Vervolgens op advies van de ranger terug gereden naar Royal Palm, hier was de grootste kans om Alligatoren en Krokodillen te spotten.  Mevrouw had niets te veel beloofd.

Het was een heel gekrioel van deze geweldige reptielen. we hebben onze ogen uit gekeken.

Achter ons en naast ons wat van deze jongens ( meisjes) aan het luieren en Alligator aan het spelen

Effe krabbben hoor. Daarna mag je weer een foto.maken.

Zomaar wat wild wat her en der door het park loopt, vliegt, zwemt en
kruipt.

 

Verder werden wij opmerkzaam gemaakt middels waarschuwings- borden op de aanwezigheid van de Florida panter en Bobcats.

   

Beide katten geleend van de rangers, de echte zijn erg schuw en vertonen zich zelden.

Rest van de dieren wel zelf geschoten !

Soms heb je een visje verkeerd gevangen,

 

Niet in de bek maar dwars door zijn lijf geprikt, werd dus een heel karwei voor de reiger om de vis alsnog naar binnen te werken, met verwoede pogingen en onder luid applaus van de aanwezige toeschouwers lukte het hem uiteindelijk wel.

Voor nu effe genoeg bij volgende wifi, weer meer avonturen uit Florida.

Voor Alle volgers bedankt voor jullie fijne reacties, wij zijn nog steeds vol vertrouwen in de goede afloop van onze reis.

Hopen dat bij jullie ook alles verder Oké is, Grtjs SjaWi

Dagje Kennedy space center.

Vrijdag 28 April.

Ik ben jullie nog de foto van het wasbeertje schuldig. 

Jammer dat hij zo bang voor ons was !.

Gisteravond nog lekker bij het lake Diaz gezeten en het komen en gaan van de vissers bootjes bekeken. Voor een bijzonder bootje waren wij helaas te laat,

 

Het pracht exemplaar lag al op de trailer.

Heb nog wel wat kunnen bekijken. maar de ongelooflijk mooie afwerking van de motor en natuurlijk ook de boot was een lust voor elke techneut.

De lasnaden van het aluminium waren schitterend, het vermogen van dit 8 cylindertje was volgens de eigenaar dicht tegen de 900 PK.  kan je nagaan dat wij hem graag hadden willen zien en horen varen.

S'nachts heerlijk geslapen en S'morgens ontbijtje aan het water.

Het water was erg mooi en de eerste vissers waren al weer op jacht naar hun avondmaal.

 Van hieruit op weg naar Cape Carnavarel, naar het NASA visitor center, oftewel Kenneky space center.

Op zich een kostbaar uitje, maar stond hoog in het programma.

Zowel voor mij als de buurman de eenheidsprijs van $ 15,00 parkeer geld. Nog getracht lengte en leeftijdskorting te bedingen, helaas geen kans bij de vriendelijke dame.

Bij de ingang een klein kortinkje vanwege leeftijd, geen $ 50 p/p maar $ 45,60 daarna nog wat tax en de rekening stond op $ 98,44 netto.

Pappa in de houding bij de Nasa bol,


Was al blij dat we er een foto zonder de alom aanwezige Amerikanen konden maken.

De zo genoemde Rocket garden. de hier opgestelde raketten zijn allemaal echte Rockets zo legde onze gids aan de verzamelde meute uit.

Hij ratelde alle belangrijke data en gegevens uit zijn hoofd op tot en met de achter hem liggende Apollo raket, namen datums en missies alles had zijn plaats.

Vervolgens een bus trip over het lanceergebied en langs de montage hallen gemaakt.

In deze hallen worden de terug gehaalde stuwraketten en andere onderdelen gedemonteerd en opnieuw klaar gemaakt voor de volgende missie.

Hier is een van de beide Crawlers onder een mobiel platform geplaatst, op het mobiele platform word de te lanceren raket of space shuttle rechtstandig opgebouwd en vervolgens word de crawler er onder gereden. Als alles gereed is gaat de crawler met zijn hoog explosieve last naar het lanceer platform.De afstand die het geheel aflegd is 6,5 mijl, gemiddeld brandstof verbruik is 3500 gallon aan diesel per afgelegde mijl. De kruipsnelheid bedraagt ongeveer 1 mjl p/u. Terug kruipen kon hij wel met de dubbele snelheid !



Ground contol ruimtes, hier was men verantwoordelijk voor de lancering tot 9 seconden voor de final start van de raket. op dat moment werd het commando overgedragen aan mission control in Houston.

Hieronder een blik op het laatste Apollo project, met deze raket en capsules zijn de maanreizen uitgevoerd,

Stuw raketten van de Apollo raket, dit is de laatste apollo raket die bewaard is gebleven.

Kopie van het maanwagentje waar de expedities mee zijn gedaan. 

                                                  

Aan het plafond nog een model op ware grootte van de maanlander.

Nogmaals een blik op de assemblagehal( Links ) en de
re-assemblage hal ( boven )waar vooral Boeing technisch
 personeel werkt 

Hier nog wat beelden van de allerlaatst space shuttle de Atlantis, deze shuttle is 33 maal de ruimte in geweest om materialen en mensen naar het ISS space laboratorium te brengen.

In 2011 heeft hij zijn aktieve loopbaan beëindigd, en net zoals hij toen is terug gekeerd is hij hier in deze hal tentoongesteld voor het publiek.

Deze dag heeft ons nogmaals duidelijk gemaakt, day wij mensen maar een nietig klein onderdeel van de onmeetbare ruimte uitmaken.

De eerste Gemini capsules hadden amper de grootte van een mini uit de jaren zeventig, vervolgens de grotere Mercuri en Apollo capsules, het zijn maar kruimeltjes waar wij mensen het heelal ingingen.

De space shuttle is dan nog een apparaat van enig formaat.


Van deze dag hebben wij respect voor de astronauten overgehouden

Morgen op weg naar de Key's

P.S. Rob, het magneetband werkt uitstekend op het toilet kastje.

Grtjs SjaWi

Vervolg reis naar Florida.

Donderdag 27 April,

Eindelijk rust in onze reis, het mee hobbelen in het verkeer valt reuze mee. Op de interstates en de highways vliegen de vrachtwagens je gewoon voorbij of het niets is. Zelf heb je dan 100 Km/u op de teller, maar die gasten met hun joekels van vrachtwagens jagen met rond de 120 Km/u voorbij.
Op alle grote wegen liggen er stukken rubber langs de weg, klapbanden zijn hier de gewoonste zaak. Alleen het opruimen is er niet bij. Vandaag weer verder de warmte in, temperatuur nu gemiddeld 32 graden op de dag en S'nachts rond de 23 graden.

Onderweg in dit stadje de eerste bomen met enorme mos slierten gezien, deze mos soort hangt los aan de takken, op den duur verstikt de hele boom en sterft deze af.

Wilma heeft hier een van de slierten mos als decoratie om gehangen.
.
Heeft het niet te lang omgehad ( om verstikking te voorkomen ).


Verder op weg naar het zuiden zagen wij de van vroeger bekende plantages, grote opritten met in de verte kolossale gebouwen.

De rijkdom was van verre te zien, om de hoek nog wat armoedige woninkjes met veelal donkere bewoners.




Verder op zoek naar een geschikte plaats om te overnachten.


Het werd het state park vlak bij Sint Mary aan de Crooked river.
Op een steenworp afstand van een van de grootste onderzeeboot basissen van de Amerikaanse marine. Konden hier geen foto's van maken.

Rechts een plaatje van de Crooked river, wij hebben hier niet echt veel tijd aan besteed. De naam bood een leuk idee, maar de realiteit was niet echt overweldigend.

Hebben hier wel weer WiFi, dus blog time.

Hier staan wij bij de overnachting op een plek, waar we toch maar verder gegaan zijn. Dit moet Eem FREE Campgrounds van het wild management and land conservatoin zijn.

Het  was een stuk wildernis waar wij toch niet erg happy waren. Verder rijden op dit pad leek ons niet echt raadzaam, dus te voet op ontdekkings reis. Na een paar meter schoot er een beest uit de struiken voor ons over het pad, en klom vliegensvlug een boom in en trachte zich onzichtbaar te maten. Na grondig onderzoek en rond de boom te bewegen konden wij ontdekken dat het een Rakoon (  wasbeer )  was.

De natuur hier is net een jungle, verder lopend kwamen wij bij het Lake George aan. 

Stom genoeg had ik het foto toestel in de camper achtergelaten, bij aan komst bij het meer schoten er een stel alligators voor ons het water in. Dit was voor ons het definitieve sein om de camper om te draaien en een andere slaapplaats te zoeken.

Al met al hebben wij bijna de hele omgeving van het plaatsje Barberville en Seville doorkruisd met de FREE and low cost camping gids in de handen van Wilma, het werd allengs warmer in de cabine, dus airco voluit om de temperatuur en de gemoederen te koelen.

Uiteindelijk bij lake park van lake Diaz een plekje gevonden en even in de schaduw een koel biertje naar binnen gewerkt. Vervolgens heeft Wilma weer een heerlijke maaltijd op tafel gezet ( chicken tonight ) met Amerikaanse rijst.

Morgen Vrijdag 28 April gaan we verder, het Kennedy space center staat op het programma.

Tot de volgende blog, met ons gaat het prima. 

Grtjs SjaWi

Dinsdag 25 April.

Maandag morgen 24 April. 

Super Dario is gearriveerd, samen met Matt de situatie doorgesproken, en getracht de boordcomputer uit te lezen. Het eerste probleem was dat de gemonteerde uitleesconnector andere afmetingen had dan de in Amerika gangbare aansluitingen. Na een grondige inspectie kwam Dario op het idee om met een zaagje een paar hoeken van zijn connector af te zagen, hierdoor paste deze en kon de computer uitgelezen worden.
Er waren in totaal 4 foutmeldingen. Gasklephuis sensor, Luchtmassa meetsensor, Brandstofdruk en EGR fout melding.

Dario en ik waren te druk om een goede foto te maken, maar

het probleem trachten op te lossen was veel belangrijke.

Na een hele dag sleutelen en controleren bleef alleen de gasklephuis sensor over, de EGR-klep was schoon, de whastegate van de turbo werkte zoals het hoort, luchtmassa meetsensor gaf correcte waardes. Maar de enige die roet in het eten gooit is de gasklephuis sensor.
Dit onderdeel is nota bene 1 1/2 geleden vervangen

Helaas hebben wij er geen kunnen bemachtigen, dus zullen wij onze verdere reis rekening met het mindere vermogen van de motor moeten houden.

Dinsdag morgen 25 April
 gisteren met Dario alle mechanische componenten gedemonteerd en gecontroleerd, verder nog steeds niets gehoord van Fiat, dus koppen bij elkaar gestoken en de knoop door gehakt, vanwege de problemen met de  computer ( deze ratelde en gaf storingen van onbekende aard op het moment dat er groot licht of ruitenwissers gebruikt werden, gelijk viel dan het hele dashboard uit en  moest de camper uitgezet en vervolgens weer opgestart worden om verder te kunnen gaan. Bij uitval van het dashboard bleef de dynamo wel stroom leveren, Ook viel de navigatie om de haverklap uit als er een piekstroom gebruikt werd. Aangezien ik 2 jaar geleden een speciaal relais tussen de huishoud accu en de start accu heb geplaatst, is er vermoedelijk door het ontkoppelen van alle elektrische componenten, ( dit op advies van mijn monteurs ) om de computer eventueel te kunnen resetten. een draad verkeer terug geplaatst, voor vertrek heb ik een vaste aansluiting voor de navigatie vanaf de huishoud accu gemaakt. Bij het ontkoppelen van de verbinding huishoud naar start accu hoorde ik geluid uit de boord computer, na wat verder onderzoek en het anders aansluiten van het relais WERKT de computer weer normaal. Dus alles doet het gelukkig weer.

We zijn weer onderweg, van middag definitief de koers naar het zuiden opgepakt.
De camper is nog niet zoals hij hoort te zijn, maar de medewerking van Fiat Amerika is bedroevend.
Geen enkele respons op onze smeekbeden om hulp.

S'middags op de eerste beste Camping een heerlijk koud pilsje en een goed gevoel over hoe het allemaal gaat.

We kunnen op de normale weg goed 75 Mijl halen, dus ruim voldoende om in het verkeer mee te gaan.

Indien er geklommen moet worden, dan maar een versnelling lager.


Wij zullen deze reis helemaal af gaan maken !!!

Heerlijke state park campground, vlak bij Barnwell in South Carolina.

De eerste waarschuwing voor kruipend ongedierte, langs het meer op de camping.

Voor het eten nog een heerlijke nature walk rod het meer gedaan, waren wel erg veel bomen in het park omgewaaid.

Via de camp host hoorden wij dat er in februari een tornado door het park was geraasd.

Het vrolijke knaagdiertje hield ons de gehele tijd goed in de gaten.


volgende morgen bij het weggooien van het vuil
zat deze kleine groen rakker op de bak.

Woensdag 26 April Zwager Peter jarig  ( Proost ) , wij zitten nu op de grens met Florida, bij de volgende blog het relaas van de afgelopen dagen.

Grtjs aan alle.

SjaWi.

Rust weekend in Charlotte.

Zaterdag 22 April.

Hadden vrijdag onderweg nog wat extra verlichting in het dashbord aangedaan, maar na uitzetten en opnieuw starten hielden deze op met branden. PFFF kreet van opluchting. Heb deze foto onder het rijden gemaakt en liet hem later aan Mat de mechanic zien, hij krabde zich achter de oren en begreep hier niets van, gelukkig maar dat ze uit waren. ( bleek na instructieboekje te hebben geraadpleegd om de start blokkering te gaan, had tujdelijk geen communicatie met de sleutel ???? ).

Na de adviezen van zwager Peter nogmaals alle mogelijke stekkers en voedingen van het
motormanagement losgehaald en een poosje eraf gelaten. Blijft het lampje hard Leers en brandt nog
steeds.

Staan momenteel op de KOA camping tussen de Amerikaanse vakantie ideeën, beginnen ons er langzaam tussen op ons gemak te voelen.  N0t only size mathers !

De camper lijkt kleiner dan hij werkelijk is ! 

gaan dit weekend maar wat op verkenning in de omgeving, en hopen toch wat te kunnen relaxen.

Vandaag maandag 24 April, de hele dag gesleuteld in de garage.  Op dit moment lijkt er geen probleem met de EGR klep en de turbo te zijn. De extra lampjes in het dashbord hebben te maken met een probleem in de boord computer, als wij met licht aan moeten rijden, kan dit alleen met parkeerlicht, gewoon licht geeft direct een gerammel in de computer en alle elektrische componenten vallen koertstondig uit. Ook ruitenwisser op hoge snelheid geeft het zelfde problemen, extra lampjes gaan gelijk branden, maar gaan na het starten weer uit en we kunnen op halve kracht rijden. Als het maar licht en droog is.

Vanaf zondag staan wij op de camping van de garage ( binnenplaats tussen de geparkeerde auto's.

Vandaag dinsdag 25 April.

Mat doet zijn uiterste best om iets of iemand van Fiat te pakken te krijgen om iets te kunnen regelen, zal nog wel een groot probleem worden. Een nieuwe computer moet ook nog geprogrammeerd worden.en hopelijk werkt dan alles weer.

Wij houden de moed erin en duimen voor een goede afloop. 

Op weg naar Charlotte,

Vrijdag 21 April.

Vandaag met heel veel hoop op weg naar Charlotte, moeten een groot deel van de Blue Ridge Parkway laten schieten. Wij willen proberen om vandaag bij de garage te komen en misschien de boel te kunnen laten fixen.

De bus op de foto is gelijk aan de onze, ook 3 liter diesel motor. Deze verkopen zij nieuw, dus hopen dat zij de juiste software hebben om de onze uit te kunnen lezen.  👍😏
Ook bij de firma Keffer hadden wij meer pech als geluk, geen oplossing van de werkplaats.
Wel veel bewonderende blikken op en in de camper gegooid en complimenten voor de campervan.

Dus door gestuurd naar de dealer Stateline verderop in de stad.

De receptionist bekeek de camper met open mond en zei, dat hij nog nooit een Fiat campervan had gezien, of hij ook binnen mocht kijken, geen probleem zeiden wij, na wat wazig rond kijken in de camper, zei tegen ons dat hij ook nog nooit een Fiat met three ( 3 ) pendalen had gezien. Dit was bij Keffer ook al opgevallen.  Ik zei dat het in Europa een normale verschijning in de auto's is.
Helaas de hele dag zoet geweest, maar lampje brandt nog steeds.
Bij de Stateline garage de grootste Fiat dealer in de omgeving zijn ze de hele middag bezig geweest om ons te helpen, tot vertwijfeling toe hebben ze alles wat maar mogelijk is uitgeprobeerd. Mat de supervisor kwam kort voor 5 uur met de sleutels naar ons toe, en legde de volgende optie aan ons uit.
Gewoon verder gaan met onze reis en wij houden telefonisch contact, hij had immers een lijntje naar Wendy van de Fiat main branche open staan. Ook had hij nog verschillende andere bedrijven benaderd, hij was zelfs met een dealer op een Caribisch eiland doorverbonden echter zonder resultaat.
Op een gegeven moment had een medewerker nog contact met Fiat Italië , was voor de Amerikaan te lastig om goed te communiceren.
In hun bedrijf werkt een Italiaan Dario, deze doet meestal alle Fiat dingen, was echter vandaag op cursus, maar maandag was Super-Dariozoals zij hem noemen weer op de zaak, en misschien kan hij met de maffia baas onder de motorkap communiceren.
Wij zijn op pad gegaan om een camping in de buurt te vinden, maar het is ondertussen weekend, dus veelal volgeboekt, uiteindelijk een KOA camping gevonden.
Nu eerst een koud biertje en de boel even rustig relativeren, en alle hoop op Super-Dario zetten.

Wordt vast nog vervolgd.