Via Miami naar de everglades.

29 April tot 2 Mei.

Vanuit space center verder naar het zuiden, in Cocoa bij de Walmart overnacht, door de vermoeidheid van het bezoek aan de raketten, en het feit dat de superstore 24 uur geopend is bleef het verkeer maar komen en gaan. Zelf redelijk geslapen maar Wilma had haast geen oog dicht gedaan.S' morgens dus op tijd op pad vanaf Cocoa tot aan Miami is de kustweg een aaneenschakeling van winkels huizen, benzinepompen en vooral veel ( heel veeeel ) vreet tenten. Je kunt het gekste niet bedenken of er is wel een vreemd gerecht te krijgen.

Met een smalle strook land langs de kust en rechts langs een militair vliegveld door naar een koffie plekje.

Lekker stukje strand om het bakkie te nuttigen.

Na de koffie nog effe voetjes afgekoeld in het heerlijke water van de Pacific Oceaan.

Recht voor ons was er een klein ongelukje gebeurd, maar de over safety bedoelingen van de Amerikanen kent geen grenzen 4 politie auto's 2 ambulance's en 1 brandweer auto, en dat voor een beetje blikschade. Het verkeer stond dus bijna een half uur stil.

Mamma zag een schildpad op het gras lopen en dook met de camera erop af, hij lachte en kauwde zijn gras sprietje verder alsof er niets aan de hand was.

Verder rijden over brede boulevaren met aan elke kant enorme palmbomen. De gemiddelde Amerikaan blijft alleen maar op de linkerbaan. Dit doen ze omdat afslaand verkeer hun dwingt om de remmen te benutten, en bij de stoplichten mag je als de baan vrij is bij roodlicht gewoon rechts af de weg opdraaien.

Uiteindelijk bij Key Largo aangekomen, waren er op de state parks geen plekken beschikbaar, kregen wel een lijst met private campgrounds, dus bij een paar getracht een plekje te krijgen voor de nacht. Meeste hadden niets meer en die wel hadden rekende $ 80 tot $120 per nacht.!!!!!

Met ons budget dus geen optie !! Dus de Key's maar gelaten voor wat ze waren en terug naar main land en de Everglades in. Op Campground  Long Pine Key een zelf registratie plek gevonden.

Vanuit de Glades een selfie groet van ons, voor de MUGGEN !!! kwamen.

Zondag 30 April.

Op deze campground hier waren de minste voorzieningen maar een schitterende plek voor onze vermoeide ledematen, 

Vanuit de camping door gereden over Alligator Alley naar Flamingo, het zuidelijkste puntje van de Everglades.
Onderweg koffie gedronken bij Nine mile pound, Tijdens het kijken over het meer verschenen er steeds meer zwarte gieren die op het grasveld neer streken.

 Effe de veren luchten en wat warmte afvloeien.

Hey guy's nog een plekkie voor mij ? 

Verder door naar Flamingo, daar naar het visitor center, 

Van hieruit kan je met een bootje de glades in of een rondje op de zee maken.


Mamma trachtte nog een gevallen cocosnoot te reanimeren maar zat echt geen leven meer in.

Vervolgens op advies van de ranger terug gereden naar Royal Palm, hier was de grootste kans om Alligatoren en Krokodillen te spotten.  Mevrouw had niets te veel beloofd.

Het was een heel gekrioel van deze geweldige reptielen. we hebben onze ogen uit gekeken.

Achter ons en naast ons wat van deze jongens ( meisjes) aan het luieren en Alligator aan het spelen

Effe krabbben hoor. Daarna mag je weer een foto.maken.

Zomaar wat wild wat her en der door het park loopt, vliegt, zwemt en
kruipt.

 

Verder werden wij opmerkzaam gemaakt middels waarschuwings- borden op de aanwezigheid van de Florida panter en Bobcats.

   

Beide katten geleend van de rangers, de echte zijn erg schuw en vertonen zich zelden.

Rest van de dieren wel zelf geschoten !

Soms heb je een visje verkeerd gevangen,

 

Niet in de bek maar dwars door zijn lijf geprikt, werd dus een heel karwei voor de reiger om de vis alsnog naar binnen te werken, met verwoede pogingen en onder luid applaus van de aanwezige toeschouwers lukte het hem uiteindelijk wel.

Voor nu effe genoeg bij volgende wifi, weer meer avonturen uit Florida.

Voor Alle volgers bedankt voor jullie fijne reacties, wij zijn nog steeds vol vertrouwen in de goede afloop van onze reis.

Hopen dat bij jullie ook alles verder Oké is, Grtjs SjaWi

Dagje Kennedy space center.

Vrijdag 28 April.

Ik ben jullie nog de foto van het wasbeertje schuldig. 

Jammer dat hij zo bang voor ons was !.

Gisteravond nog lekker bij het lake Diaz gezeten en het komen en gaan van de vissers bootjes bekeken. Voor een bijzonder bootje waren wij helaas te laat,

 

Het pracht exemplaar lag al op de trailer.

Heb nog wel wat kunnen bekijken. maar de ongelooflijk mooie afwerking van de motor en natuurlijk ook de boot was een lust voor elke techneut.

De lasnaden van het aluminium waren schitterend, het vermogen van dit 8 cylindertje was volgens de eigenaar dicht tegen de 900 PK.  kan je nagaan dat wij hem graag hadden willen zien en horen varen.

S'nachts heerlijk geslapen en S'morgens ontbijtje aan het water.

Het water was erg mooi en de eerste vissers waren al weer op jacht naar hun avondmaal.

 Van hieruit op weg naar Cape Carnavarel, naar het NASA visitor center, oftewel Kenneky space center.

Op zich een kostbaar uitje, maar stond hoog in het programma.

Zowel voor mij als de buurman de eenheidsprijs van $ 15,00 parkeer geld. Nog getracht lengte en leeftijdskorting te bedingen, helaas geen kans bij de vriendelijke dame.

Bij de ingang een klein kortinkje vanwege leeftijd, geen $ 50 p/p maar $ 45,60 daarna nog wat tax en de rekening stond op $ 98,44 netto.

Pappa in de houding bij de Nasa bol,


Was al blij dat we er een foto zonder de alom aanwezige Amerikanen konden maken.

De zo genoemde Rocket garden. de hier opgestelde raketten zijn allemaal echte Rockets zo legde onze gids aan de verzamelde meute uit.

Hij ratelde alle belangrijke data en gegevens uit zijn hoofd op tot en met de achter hem liggende Apollo raket, namen datums en missies alles had zijn plaats.

Vervolgens een bus trip over het lanceergebied en langs de montage hallen gemaakt.

In deze hallen worden de terug gehaalde stuwraketten en andere onderdelen gedemonteerd en opnieuw klaar gemaakt voor de volgende missie.

Hier is een van de beide Crawlers onder een mobiel platform geplaatst, op het mobiele platform word de te lanceren raket of space shuttle rechtstandig opgebouwd en vervolgens word de crawler er onder gereden. Als alles gereed is gaat de crawler met zijn hoog explosieve last naar het lanceer platform.De afstand die het geheel aflegd is 6,5 mijl, gemiddeld brandstof verbruik is 3500 gallon aan diesel per afgelegde mijl. De kruipsnelheid bedraagt ongeveer 1 mjl p/u. Terug kruipen kon hij wel met de dubbele snelheid !



Ground contol ruimtes, hier was men verantwoordelijk voor de lancering tot 9 seconden voor de final start van de raket. op dat moment werd het commando overgedragen aan mission control in Houston.

Hieronder een blik op het laatste Apollo project, met deze raket en capsules zijn de maanreizen uitgevoerd,

Stuw raketten van de Apollo raket, dit is de laatste apollo raket die bewaard is gebleven.

Kopie van het maanwagentje waar de expedities mee zijn gedaan. 

                                                  

Aan het plafond nog een model op ware grootte van de maanlander.

Nogmaals een blik op de assemblagehal( Links ) en de
re-assemblage hal ( boven )waar vooral Boeing technisch
 personeel werkt 

Hier nog wat beelden van de allerlaatst space shuttle de Atlantis, deze shuttle is 33 maal de ruimte in geweest om materialen en mensen naar het ISS space laboratorium te brengen.

In 2011 heeft hij zijn aktieve loopbaan beëindigd, en net zoals hij toen is terug gekeerd is hij hier in deze hal tentoongesteld voor het publiek.

Deze dag heeft ons nogmaals duidelijk gemaakt, day wij mensen maar een nietig klein onderdeel van de onmeetbare ruimte uitmaken.

De eerste Gemini capsules hadden amper de grootte van een mini uit de jaren zeventig, vervolgens de grotere Mercuri en Apollo capsules, het zijn maar kruimeltjes waar wij mensen het heelal ingingen.

De space shuttle is dan nog een apparaat van enig formaat.


Van deze dag hebben wij respect voor de astronauten overgehouden

Morgen op weg naar de Key's

P.S. Rob, het magneetband werkt uitstekend op het toilet kastje.

Grtjs SjaWi