White house trail in Canyon de Chelly

Maandag 15 Mei.

Gisteren weer terug gereden naar de Camping Cottonwood,

Op tijd opgestaan om zoveel mogelijk van de canyon te zien,



Klein stukje panorama op een van de overlook's.

 Dus zodoende ook op tijd aan de hike te kunnen gaan beginnen.

                                                                         Op het eerste gezicht denk je het zal wel mee vallen.

Wat verder op de trail stond het volgende bord, dus effe terug naar de camper en wat mond voorraad en drinken meegenomen., Je wilt toch immers geen risico's lopen.





Het eerste deel loopt lekker vlak weg, en wij fluitend op pad, de temperatuur was aangenaam, alleen de wind was fors tot stormachtig.

Stevige tred naar de afdaling en de bodem van de Canyon.

Het is onvoorstelbaar hoeveel mensen het zelfde idee kunnen hebben,

Er passeerde ons een grote groep indiaanse kinderen al rennend gingen zij het toch wel steile pad af, hun begeleiders deden het een stuk rustiger, en wij nog een tandje lager in de versnelling naar beneden.

Op elk niveau even stil staan en genieten van al het moois dat er te zien is, camera erbij en jullie kunnen meegenieten.


Een dubbele grot in de wand, deze is door de wind en de erosie ontstaan.

Half weg is er een tunneltje om verder op het pad naar beneden te kunnen.

 Een door het water uitgesleten gootje gaf een mooi doorkijkje naar het dal.

De cactus was zo mooi aan het uitlopen, en gaf aan dat er nog steeds leven in hem zat ondanks de gortdroge grond waar hij in stond.

De jeeps en andere voertuigen waar de mensen een Canyon tour konden maken. Natuurlijk een stop bij de ruïnes en hun familieleden met de koopwaren.

Onderweg terug nog een opmerkelijke bloem tussen het groen ontdekt.

De berg leek ons wel aan te kijken, alleen geen medelijden vaan zijn kant, met de puffende zwoegers, het was tenslotte weer flink omhoog gegaan op de terugweg naar boven, en ook met de temperatuur.

                              Yes !!!!!  Whe did it.   Moe maar voldaan de hike afgesloten.

Nog wat plaatjes van een ander deel van de Canyon.





Een van de mooie Yuca's die nu in bloei komen.









Verder naar de laatste overlook, Spider rock.




Panorama foto van het dal met hierin SpiderRock.

Spider Rock is volgens de overlevering een alleen staande rots, deze was verantwoordelijk dat de vrouwen van de indianen leerden te weven.

Ook in dit gedeelte weer een paar ruïnes van de oorspronkelijke bewoners.

Voor dit moment denk ik dat we genoeg aandacht aan de prachtige en ongelooflijk mooie Canyon de Chelly hebben gegeven.

Nog een mooie Cactus formatie als afsluiting.

Wij zijn moe maar vol met mooie herinneringen terug naar de camper en vervolgens weer naar de camping gegaan.


Morgen gaat de reis verder, Painted Dessert en Pertified wood parken staan op het programma.



Grtjs en tot de volgende pagina.

SjaWi.

Ps Camper heeft nog steeds goede zin en tokkelt vrolijk verder, dus wij OOK !!!

Van El Malpais naar Canyon De Chelly.

Zondag 14 Mei.                                          

We hadden bij de avondwandeling dit gedeelte van een dier gevonden.
Door hem op het hek te zetten leek het wel een masker.
Hebben hem zo achtergelaten bij de ingang van de Campground.

Van morgen vertrokken voor de scenic route 53.


Via het uitgestrekte landschap en het plaatsje Ramah naar Gallup en vervolgens door naar Chinle.


Onderweg was er de mogelijkheid om de Ice Cave en de Bandero Vulcano te bezoeken,

Maar om je te blubber telopen en $ 25,00 PP ervoor te betalen vond ons budget te gortig.



Er was wel een leuk speel dorp voor de kids, met de mogelijkheid om goud te zeven. ( Leek ponnypark Slagharen Wel).

Bij het nationaal monument El Morro. even vergelijk met schoolbus gemaakt. Wij verliezen ook met deze busjes weer op lengte.

El Morro is ook weer een grote zandsteen rots formatie, in deze is er een pool die water bevat, het is het enigste waterpunt in 40 mijl omtrek.

In deze rotsen staan honderden namen gekrast van mensen die hier in het verleden langs zijn gekomen, de inscripties zijn vaak duizenden jaren oud, oorspronkelijke indianen. Maar ook van die Spanjaarden tijdens hun overheersing van dit gebied hier zijn geweest.
Later de colonisten en sadlers, alsook de werkers aan de spoorlijn.

Een paar voorbeelden van deze rotstekeningen.

Verder was ook hier weer vol met een schoolbus kinderen, deze waren van de Zuni stam die in dit gebied thuis zijn.

 Verder onderweg naar Gallup, nog even bij de White water trading post naar binnen gelopen.
Vaak zijn dit soort winkels nog steeds het middelpunt van de omgeving. Regelmatig hebben wij er het plaatselijke post kantoor gezien, mensen komen aanrijden laten de auto lopen en pakken of brengen hun post en vertrekken weer.

 

Een paar indrukken van wat men er zoal kan kopen. Prijzen waren best aan de stevige kant, wel Mothersday uitverkoop op allen sieraden en nog wat snuitserijen.

Alleen met de korting was er weinig prijsverschil met de andere winkels die wij gezien hadden



De verdere rit was wat saai en warm, de route door Gallup was goed qua wegen en de doorstroom in deze toch wel grote stad.



We hadden een state forrest camping in onse camping almanak gevonden en koersten er rustig naar toe.




Vlak voor Chinle stond er een bord met de tekst Antilope house overlook.

Nou het was nog redelijk op tijd dus ernaar toe.

Hier kregen wij een eerste indruk van wat de Canyon ons te bieden had.

De foto's spreken voor zich, wat een magnifieke natuur in dit deel van de Canyon.

Pappa moest natuurlijk ook een keer op de foto.

Maar het lijkt gevaarlijker dan het echt was.

Later nog in de diepte een paar ruïnes gezien.

Met de telelens kon ik deze goed in beeld krijgen.

Het zijn ruïnes van de oorspronkelijke bewoners de Anazasi indianen.

Deze zijn allemaal cultureel erfgoed en mogen niet bezocht en/of betreden worden.
De indianen zijn daar erg strikt in, voor hun is het heilige grond van hun voorouders.

Op de terugweg naar de camper van een vriendelijke Indiaan nog een stuk Pertified Wood gekocht.
En op weg naar de nacht plek, bij het visitor center willen kijken maar was helaas gesloten. Dus morgen maar bezoeken voordat we de rest en vooral de White House hike de Canyon in gaan doen.
Nu nar de Camping.

Het was ondertussen een reguliere camping geworden, dus vaste plaatsen en geen $ 7 maar
$ 14 per nacht. Geen douches wel toiletten en  drinkwater en lozing ter plekke.





Maandag 15 Mei.

Deze camper was eerder voor het lozen en water in nemen. Aangezien zijn watertank ongeveer het formaat van onze camper had duurde het vullen nog al. In gesprek met de gebruikers van deze tourincar gekomen. Het waren Engelsen die reeds een half jaar door Mexico hadden gereisd en nu nog een jaar door Amerika gingen reizen.  Je hebt toch maar grotere bofkonten als wij, die maar een half jaartje !! kunnen.

Morgen verder de Canyon in en verslag komt dan weer op de gebruikelijke manier.

Grtjs aan alle en tot Blogs.