zaterdag 26 augustus 2017

24 augustus naar Skagway Alaska.

Donderdag 24 augustus,

Vannacht geslapen op de Walmart camping in Whitehorse, de parkeerplaats is een gedoog plek voor alles wat er maar wil overnachten. Graag ziet men dat je wat boodschappen komt doen in hun winkel, deze was geen superstore dus mocht men hier geen vers vlees verkopen. Verder hadden ze alle zaken die we nodig hadden.




Het is volkomen geoorloofd om er te overnachten.















Na de toch wat rumoerige nacht, generatoren en verkeer tot laat in de nacht, de volgende morgen de camper weer afgetankt, en ook de voorraad propaan weer op orde gebracht, moesten naar een andere pomp voor de propaan, hun gecertificeerde medewerker kwam pas om 10 uur op het werk. Dus een andere pomp gezocht.

De rit naar Skageway was adembenemend mooi, de foto stops bleven de hele route op ons pad komen, elke keer als we een bocht omkwamen en weer een stuk vooruit konden kijken kwam er weer een HHHH en AHHH moment, dus plek langs de weg en weer met de camera naar buiten.
We leken wel toeristen, en vooral een grote bewondering voor de natuur die we voor ogen kregen.





Vooral de zon die ons op deze dag weer heerlijk opwarmde en de mooie natuur extra bescheen, vooral bij Emerald Lake was het een genot om de zon op het water te zien schijnen.













De kleuren van het water en de omringende natuur, boeien je ogen en beïnvloeden je geest, waarom kan er zoveel moois in een plek samenkomen.
Er stopte een tourbusje met J-people dus werd het gelijk weer een chaos rond de camper, de tourleidster vroeg ons om de camper wat van de vangrails weg te zetten, zodat haar klanten betere foto's konden maken. Hebben het maar gedaan en op dat moment kwam de zon weer te voorschijn en veranderde de kleuren in het lake zo dramatisch dat ik nog een paar plaatjes erbij heb geschoten.


Na deze pracht plek weer op pad en langs de meren en rivieren verder naar Skagway.






Ook  hier stopte er weer een bus van de Holland Amerika line, en was het platform in no time overvol met klikkende camera's.



Deze waarschuwing hadden we nog niet gehad, op onze reis.





Vermoedelijk is deze constructie gebruikt om materialen uit de mijnen in de bergen in de schepen op het meer te laden, maar zoals zoveel oude zaken worden aan hun lot overgelaten.
























Vervolgens verder naar het westen verscheen er een vermelding over de Yukon suspension bridge, stoppen en kijken wat er te doen is. De hele parkeerplaats is afgezet met houten latten om he zicht op de brug te ontnemen. Ook  moest je een bedrag betalen om er over te lopen naar de andere zijde te komen.









Toch een foto kunnen maken over de schutting, dus goede beslissing om geen toegang te doen voor dit bedrag.





Bij de overgang naar Alaska nog even een foto gemaakt. We zagen de mensen in een andere auto naar de berm zien kijken en foto's maken.


Bij nader onderzoek bleek er een grote marmot ( Ground Hog )te zitten. Dus ook ik een paar plaatjes geschoten.






Na een paar poses van de marmot, vond hij het genoeg en ging naar beneden over de rotsen weg.

Een paar meter verder bleef hij stilstaan en verscheen er een tweede op de rotsen, samen gingen ze weer met de dagelijkse voedsel tocht verder. Wat een mooi gezicht en wat zijn ze groot.








Nog even voor de andere toeristen effe mooi zitten, en oplettend kijkend hebben we ze achter gelaten in hun omgeving.





Nog wat sfeer beelden, zoals Wilma steeds zegt als we al rijdend weer een mooi plekje zien.



Verder op weg hoorden we de stoomtrein al puffend de berg op stomen, even later verscheen hij tussen de bomen aan de overzijde van het ravijn. Deze trein vertrekt vanuit Skagway en is een ven de excursies die de cruise passagiers maken.





Bij de grens overgang kreeg ik een reprimande van de officer, ik had bij de stopborden en het rode licht moeten stoppen, in plaats van door rijden tot het loket. Dus bij het binnenrijden werd er een foto van ons gemaakt en vervolgens het standje, verder geen nare gevolgen voor de grens passage.







Bij het binnenrijden van Skagway zagen we al 3 grote cruiseschepen liggen, ook weer eentje die we al eerder gezien hadden in Seward, de "Maasdam "lag er weer te pronken aan de kade.








Verder bleven er maar helikopters af en aanvliegen om met hun gasten een excursie te maken.




In het parkje was er een vijver waar een bergstroompje op uitkwam, deze vijver had een open verbinding met de zee, dus vele zalmen probeerden hier om de stroom op te zwemmen.
Het was een kerkhof van gestorven zalmen, en nog steeds bleven ze uit alle macht om het stroompje op te zwemmen.



Verder is Skagway een paradijs voor rijke cruise passagiers, juwelier winkels in alle varianten, dure kleding zaken maar gelukkig ook gewoon shopjes die wij waarderen.






Het visitor center is helemaal bekleed met driftwood. ook binnen is er veel van dit materiaal gebruikt.


Beneden: Het oude bordeel is nu een veel bezochte bar/restaurant.

 Boven de oude stoomlocomotief en een sneeuwploeg ernaast. Deze werd gebruikt om de rails sneeuwvrij te hoden.















Boven: nog een ode aan de trappers, uitgebeeld in deze twee figuren.



 De middag afgesloten in het brewery house met een lekker biertje en vervolgens wat barsnack's uit geprobeerd.


  Het recept van de Thati Tods.

Kleine aardappelkroketjes frituren.
Chili suas en wat kidneybonen erover,
Vervolgens Cheddar kaas erop en nog een poosje in de oven na garen.
Bij het opdienen nog een fris lente uitje erop snipperen.

Verzekerd een erg smakelijk hapje volgens ons.

Bijschrift toevoegen

Later tijdens het nuttigen van de Heilbot gebakken in beerbutterdough hadden we weer een van die twee volgers in de ruimte naast ons in de gaten.

We hebben ons er niets van aan getrokken en zijn gewoon door blijven eten.







Het RV-park ligt direct aan de haven, en we stonden dicht bij het toilet gebouw. Dus weer eens douchen in een grotere ruimte.
Wilma had een heerlijk warme douche te pakken, de mijne wilde niet erg warm worden, maar ja ik had niet meer muntjes bij me, dus adem inhouden en vervolgens eronder. BRRRRRR.

Vandaag van de buurman Willem vernomen dat het met onze buurvrouw Henny niet goed was, de buurtjes waren er geweest om afscheid van haar te nemen. Wij hebben gelijk de boel in ogenschouw genomen en de mogelijkheden bekeken.
Na nogmaals contact, hebben we droevig maar eerlijk  moeten besluiten dat een terugreis op dit moment niet haalbaar is.

Morgen 25 augustus verder naar Watson Lake 


Vanmorgen 26 augustus, hebben we gehoord dat Henny vannacht na een kortstondig ziekbed is overleden. Bij terugkeer zal het op de Ganzetrek niet meer zo zijn als het hoort. Van hieruit wensen we familie, vrienden en buurtjes sterkte met het verlies. 

Grtjs en sterkte SjaWi.






donderdag 24 augustus 2017

23 augustus Dawson city naar Whitehorse


Dinsdag 22 augustus.

Vanmorgen nog wat blogwerk  gedaan en enkele shopjes bezocht,  daarna postzegels ingekocht 10 stuks voor $ 26,25 en dan worden de kaarten nog niet eens persoonlijk gebracht.
Zullen wel e-mailtjes worden en facetimen.


Na deze laatste werkzaamheden maar weer de boel opgepakt en een wasserette voor de camper opgezocht. $ 5,00 verder en hij was weer toonbaar voor het vervolg van de reis.
In de omgeving van Dawson City is er geen vlak stukje land te bekennen, alle beekjes en riviertjes zijn omgewoeld en de resten liggen nog net zoals in begin 1900 in de omgeving





Er is geen stukje land waar niet met man en macht gegraven is naar het gele metaal ( Goud ) deze klompjes hebben de mens en de natuur onherstelbaar beschadigd.





Her en der liggen nog oude onderdelen van machinerieën en ander graaftuig, troosteloos het einde van hun bestaan af te wachten.


Nu is de populatie van Dawson City 1039 personen groot, in 1902 was dit getal ongeveer 20.000 personen, die er bekend waren.




Bij de lunchpauze kwam er een collega camperaar de parkeerplaats opgereden, deze had een nogal theatrale opkomst. De rook kwam uit alle openingen naar buiten. Bleek een gesprongen waterslang bij het berg oprijden te zijn.








Onderweg zagen we de herfst almaar sterker worden, de bomen verliezen al blad en de kleuren worden steeds intensiever naar hun laatste kleuring van het jaar.















De oversteek van de Yukon rivier bij Stewards crossing. Hier is toch wel te zien dat de rivier in de zomer gebruikt kon worden met de riverboat's
, breed en glad stromend water gaf hen niet teveel problemen.

Maar verderop ( komen we later ) waren er stroomversnellingen en smalle doorvaarten.



Als we in de verte weer zo'n klein  rood vlaggetje zien, gaat automatisch de snelheid eruit, deze vlaggetjes geven een gevaarlijk punt in de weg weer. Hebben dit in de loop van de reis geleerd, enkele malen met 4 wielen van de grond en vervolgens weer een plastic bak in de garage vernieuwen.



 Bij de crossing van de Pelly river zag je al een schitterend kleuren palet in de bossen verschijnen.

Bij de nachtplek bij Rock Island Lake, kwam "Bugs Bunny "gezellig bij ons zitten.



Een mooie plek direct aan het meer en een firepit erbij, jammer dat het de hele avond ging regenen. Dus binnen maar weer Yahtzee gedaan, vandaag mijn dag gehad.


Opeens een gekrakeel in de lucht, een vrij onbekend geluid, ganzen ( buurtjes ) herkennen we van verre, maar dit keer klonk het anders. Na een poosje verscheen de horde aan de hemel en kregen we een beeld van de vogels.






Het waren sandcrane's ( Kraanvogels ) die de reis naar het zuiden gingen aanvaarden. Voor ons de bevestiging dat wij ook op de goede weg zijn.

Woensdag 23 augustus.


Daar waar de oranje route bij de groene komt ligt Whitehorse,  onze oorspronkelijke route is oranje met kruisjes er door. Het bleek op een andere wegenkaart een gravelroute van 430 Km te zijn. Dus  toch maar naar Whitehorse gereden, en van hieruit gaan we verder naar Skagway.






Langs de verdere route tussen de buien door nog wat stops kunnen maken en nog wat natuur in het kastje gestopt.

 



Hier bij deze passage in de rivier was het aanpoten voor de bemanning van de riverboat's, er waren rotsen met dynamiet verwijdert en een kabel langs de oever gespannen om de stroomversnelling te kunnen passeren.



 Onze Hollandse trots kwam er met bussen tegelijk aan, om hun gasten ook dit te laten zien.





Verder vandaag alleen maar droevig weer op onze reis, maar ja, we klagen niet.

Alleen hoeft het voor ons niet !!!


Volgende blog zal misschien weer zonneschijn laten zien, wij zoeken in ieder geval verder.

Grtjs SjaWi