On the road again,

Dinsdag 18 April.

Na overleg met de filiaal manager van de Walmart, mochten wij de nacht op de parkeerplaats doorbrengen.

Het vreemde in deze staat is, het kopen van alcohol, dit mag alleen maar in speciale liquerstores. Dus geen wijn of bier in de supermarkt, maar wel allerlei wapentuig gewoon in de schappen. Pijl en boog, luchtgeweren en pistolen, ook de echte boevenklappers gewoon na vertoon van driverslicence verkkrijgbaar.
Ook aan munitie voor dit alles geen gebrek !

Regelmatig kwamen de zwart / witte jongens over het terrein, en gaven je dan de knik van Oké.


Was verder niet fotogeniek, dus na het ontbijt op pad, naar de skyline drive. Een geweldige rit door de natuur. Onderweg ging echter het motor management lampje in het dashboard branden.
Na onderzoek bleek er een slangetje van de rembekrachtiging gescheurd te zijn. Dit hersteld, maar lampje bleef aan, na sms overleg met de monteur in Nederland, op de camping de accu helemaal afgekoppeld en de volgende morgen weer aangesloten, geen resultaat. Het vervelende in deze kwestie is, de motor loopt in service modus, dus heb ik maar de helft van het motor vermogen tot mijn beschikking. Op de vlakke weg gaat het nog wel, maar in de bergen is het aan modderen.

                                                                                 
                                                                                    Onderweg nog een Aldi gevonden, en wat  

boodschappen { wijn en bier } en nog wat
 meer gehaald.

Het aanbod verschilt erg met dat in van wat er in Europa in de schappen ligt.

Geen graai bakken in de midden paden, weinig aanbiedingen zoals wij gewend zijn.



Op de state park camping nog een aantal dingen nagekeken maar geen resultaat, wel hebben wij hier onze tank met water kunnen vullen

Een heerlijk plekje, alleen het groen aan de bomen komt nu pas traag op gang.

Eerste biertje van deze vakantie, hadden wij wel verdiend.

S'avonds wat koffers en bakken uitgepakt, handdoeken,washandjes en ondergoed gepakt
en de rest van de kleding in de kastjes verdeeld.
                                                         

Ook de Big guys zijn reeds vroeg in het jaar op pad, verder zijn de dagen heerlijk van temperatuur. De nachten daar in tegen nog behoorlijk fris.

Hebben wij geen last van, maar de kampeerders in hun tenten, samen met hun kinderen zullen best afzien. S'avonds allemaal kampvuren op hun plekje.

Woensdag 19 April.

Het weer is vandaag minder als gisteren, dus goed reis weer.

Regelmatig reden wij door het wolkendek en door de mistbanken, onderweg nog wat wild kunnen fotograferen.

Vanwege de motor problemen op tijd naar een grote stad gegaan, in Roanoke is er een Fiat/Dodge dealer. De firma Berglund. Deze maar gaan zoeken en kijken wat hij kan betekenen.

 Het was bij het Fiat filiaal nog niet wat ik gehoopt had, hier had men alleen de personen auto's en niet de comercial vans. Zij stuurden ons door naar een diesel revisie bedrijf aan de andere kant van de stad.
Hier aangekomen hebben zij van alles geprobeerd om de computer uit te lezen, maar zonder resultaat.
Wel een ander adres gekregen van Berglund trucks ook in Roanoke, Maar je raad het al ook weer aan de andere kant van de stad.

Helaas reeds gesloten, dus in de stad maar weer

een plekje gezocht, camping was te ver maar weer een walmart opgezocht,


Donderdag 20 April 

s'morgens naar het filiaal van Berglund trucks gereden, hier aangekomen had men alleen bewondering voor de camper, nice rig was wat men riep, maar uitlezen van de computer no-way. Konden zij echt niet. Maar aan de andere kant van de stad ( vlak naast de eerste garage van gisteren ) zouden zij het misschien wel kunnen uitlezen.
De volgende garage van Berglund had een zeer sympathieke chef werkplaats ( zie foto ), deze ging vol goede moed aan de slag met computer, uitlees apparaat en wat hij maar kon vinden. Het resultaat laat zich bijna raden ( 0 ) lampje blijft stoïcijns branden en motor wil niet meer als 3000 toeren maken. Heel veel excuses en good luck on your trip meer zat er niet in.
   😖   👎
Vandaag verder over de Blue ridge parkway naar het zuiden, op weg naar een nog grotere stad met  een dealer met commercial van's Charlotte is het doel.

Onderweg nog een oude water molen zagerij bekeken, maar op 1 Mei begint hier het seizoen.

Dus was alles hier nog gesloten.

Nu op de camping Fancy Gap. Net op de grens van Virginia en North Carolina.

  Heerlijk buiten in het zonnetje zitten eten, nog avond wandeling, en dan douchen en nog een keer Skibo trachten te spelen,

Tot de volgende blog.

En hopelijk draait de machine dan ook weer op volle toeren.

17 April de dag dat we de camper gaan halen.

Maandag 17 April.

S' morgens op tijd weer wakker om 5 uur wilde het slapen niet zo goed meer,
in de badkamer was ook nog een badkuipje half in de grond gewerkt, hier moest ook in gedoucht worden.



dus rustig opgestaan, lekker opgefrist en terug naar het restaurantje aan de overzijde, de kok van gisteren had vrijaf.
Dus zelf maar weer een ontbijt samengesteld van de borden boven de ovens.

                                        Het werd een bagel, bacon en egg met aardappel pancake.

Na het ontbijt terug op de kamer en op de Ipad gekeken of er reactie op onze mailtjes was gekomen.
Inderdaad had Lauren Priddy gereageerd op het douane verhaal, was een andere versie als die ik reeds eerder van haar had ontvangen.

Tevens had de rederij gereageerd en eindelijk hadden wij het adres waar de camper zich bevond.
Vervolgens de kamer nogmaals geïnspecteerd en alles netjes gelegd, de handdoeken en gezichtsdoekjes netjes op de bad rand gelegd alle prulletjes buiten in de grote bak gedeponeerd.
En vervolgens naar de portier gegaan om uit te checken, hij ging direct de kamer inspecteren en gaf ons vervolgens de nieuwe afschrijving van de credit card, deze was - $ 100,00 dus geen extra kosten.

Wij vroegen hem een taxi voor ons te bestellen, want wij moesten terug naar het vliegveld, omdat hier de enigste kans was om de  juiste import papieren te verkrijgen. Na ongeveer 25 minuten verscheen er een luxe auto en werd ons gemeld dat dit de taxi was ( Bleek een vriend  van de portier te zijn die wel wat geld kon gebruiken) een vrolijke grote negeroide man met een brede lach zou ons naar het gebouw F op het terrein van BWI airport brengen.
Hij bleek een enorme fan van het Nederlandse voetbal elftal te zijn, hij riep regelmatig een naam van de oud spelers en coache's door de taxi, orange was his colour riep hij maar steeds opnieuw.
Met behulp van diverse hulplijnen op zijn mobieltje kwamen wij na een aantal omzwervingen bij het juiste gebouw terecht. Hij vroeg of hij  moest wachten om ons vervolgens naar de haven te brengen.

Wij dachten dat het lang zou duren om alles geregeld te krijgen, dus gaf hij ons zijn telefoon nummer zodat wij hem konden bellen voor het vervolg.

Binnen was er nog een andere man die zijn auto moest importeren, hij had 19 jaar in zuid Korea gewerkt en was nu naar Amerika terug verhuisd. Hij kreeg uiteindelijk zijn vergunning, op het moment dat de onze in behandeling was.

Uiteindelijk beide bijna gelijk klaar en hadden dus een taxi nodig, de juffrouw aan de balie had al zijn cash geld ingenomen voor de kosten van de invoer van zijn auto. In gesprek hem aangeboden om de taxi te delen en hebben wij vervolgens onze Oranje broeder Juliën gebeld.
Deze zou er met ongeveer 25 minuten zijn. wij hebben nooit geweten dat 25 minuten wel bijna 2 uur kunnen duren.

Uiteindelijk met Julién naar de haven, de douaniére had gezegd dat Larry en wij op de zelfde havenstraat moesten zijn. Om 12 uur gaat men lunchen en is alles dicht dus gas op de plank, wij waren er 5 minuten voor 12 uur, maar toch alles dicht, het miezerde deze dag redelijk hard, dus Larry zei dan ga ik nog effe met jullie mee.
Uiteindelijk heeft hij het toch maar niet gedaan want onze camper stond 10 mijl verderop in een ander haven gebied.

Wij ondertussen verder naar de juiste locatie, hier mocht Julién niet naar binnen. Netjes met hem afgerekend en afgesproken, dat wij hem in Oktober weer zouden bellen als de camper terug gaat naar Nederland.
Buiten het hek staan daar een aantal mannen die een escort verzorgen op het havengebied en bij de kantoren van de reders. Een vriendelijke man met de toepasselijke naam Jock heeft mij geëscorteerd
en geholpen met de juiste mensen om de camper vrij te geven, Na een uurtje en $ 50,00 voor de escort service konden wij van het terrein af rijden en naar de eerste de beste Walmart om proviand in te slaan.

Bij dit relaas geen plaatjes, mede door de hectiek en het verbod om in de haven te fotograferen.

Na het shoppen een maaltje pasta klaar maken en wederom op tijd het heerlijk opgemaakte bedje in.
En hopen dat de nieuwe dekmatrassen ook lekker liggen.

Morgen de rest van onze trip, deze gaat nu ook echt van start.

Paaseekend naar Amerika

Zondag 16 April, D-day.


Zaterdag 15 April afscheid van de buurtjes en onze kennissen genomen, de middag met onze kleindochter Daisy wat leuke dingen ondernomen en laatste nog een pannenkoekje bij de kabouterhut gegeten.  Hier moest ze geschminkt worden, en Pokémon is het helemaal bij haar.

Haar tandjes had ze thuisgelaten, maar de kippensoep, pannenkoek en het ijsje gingen helemaal op.

Aansluitend hebben wij haar moe maar voldaan weer thuis gebracht.


Zelf moesten wij immers de laatste verschoning doen en de noodzakelijke laatste item's in de koffers doen.

Het online inchecken ging gewoon niet, had met het visum wat handmatig gecontroleerd diende te worden te maken.

Gelukkig waren de Apis gegevens allemaal correct, dus toch maar rekening houden bij het inchecken.



S'morgens eerst nog bij Marc, Ilse, en de beide kleinkinderen een paas ontbijt gedaan, Ilse had zoals wij haar kennen niets aan het toeval overgelaten. Van alles meer dan voldoende op de mooi gedekte dis.
Om 9 uur in de auto naar Schiphol, eenmaal bij het inchecken kreeg Sascha het te kwaad en liet de traantjes lopen.

Ook Anouk had moeite met het afscheid van Opa en Oma, geen vakantie reisje met hun. Helaas kunnen wij niet mee bij het nieuwe schooljaar om te kijken naar het trinitas college waar zij heen gaat na de vakantie.

Het werd dus toch de paarse vogel naar IJsland.

Niet alleen wij en de kinderen hadden vochtige ogen bij het afscheid, het leek wel of heel Nederland moest huilen bij ons vertrek.
Het vertrek was een natte boel, maar ja wij zaten immers droog in de Airbus 321.




Op de motoren nog de duidelijke aanwijzing voor de piloten , waar zij heen moesten vliegen.

Zekerheid voor alles, je zou maar verkeerd vliegen.

Op zich een rustige vlucht en iets meer dan 3 uur later op vliegveld Reijkjavik geland.


Van de ruim 1,5 uur overstaptijd was maar iets meer dan een half uur over. Dus snel in de bus uit het vliegtuig en de vertrekhal in.

Voor het tweede deel van de vlucht hadden wij een witte vogel, hier was duidelijk een grotere tank onder zijn buik aangebracht.
Ook binnen in het vliegtuig waren luxere stoelen en ook had deze de paashaas aan boord.
Iedere passagier kreeg een chocolade ei met een boodschap er in.
In mijn ei stond een IJslandse spreuk, deze laten vertalen door een van de stewardessen.

Allr eldar brenna út / -um sidier.  Aan elk vuur komt een einde.   was de betekenis die Wilma en ik niet konden onderstrepen.  Maar, mischien zijn die IJslanders kouder van natuur als wij.

Heerlijk zicht op de zon en het wolkendek boven de aarde






Eerste indruk van IJsland, kaal en dor de kleine wolkjes zijn actieve geisers, verder niet echt een super vakantie strand.

Een uitzicht boven Groenland.
ook boven Canada nog heel veel sneeuw.


Verder was het toch nog een hele zit de totale vliegtijd bedroeg 6,5 uur.

De koffie aan boord was goed te drinken maar $ 5,40 voor twee bakkies is goed betaald.

Bij aankomst in Baltimore de eerste hindernis, het beloofde Douane kantoor was niet open in de weekenden en al zeker niet op paaszondag. Dus taxi genomen maar motel, chauffeur was oudere man van indische afkomst, Jabbertaal om te communiceren maar bracht ons uiteindelijk naar het motel.
Redelijke tarieven, zouden ze hier je met een Rolls- Royce voor wegbrengen.

Hij vrolijkte ons nog op toen wij bij het motel aankwamen, het was voor de tweede keer in al zijn jaren dat hij reed, iemand naar dit motel gebracht moest worden.

Wij keken elkaar aan met een blik "van hebben wij dit weer ", maar bij het inchecken viel het al ietsjes mee. Vriendelijke knul achter de dichte balie !!! zal wel ergens goed voor zijn. Contact door klein luikje en de inschrijving lukte.

In de kamer nogmaals op de factuur en de uitdraai van de creditcard afschrijving gekeken.
Zat een verschilletje in kamer $ 71,60 afschrijving $ 171,60.

Dus terug naar portier, verschil bleek borg te zijn voor schade en/of diefstal aan of uit de kamer.

Nou eerlijk gezegd, konden wij geen $ 100,00 ontdekken aan waarde in de kamer.

Maar gelukkig was het er erg schoon, en vannacht niet teveel bewegen. ( om schade aan het bed te voorkomen).
Aan de overzijde van de straat een restaurantje gevonden op de avondwandeling. De gele M stond er prominent op de gevel, dus maar naar binnen en een leuk tafeltje genomen.

Helaas kwam er geen ober dus zelf maar wat met de kok geregeld.
Middels de wifi nog wat mailtjes verstuurd naar de mensen die ons de juiste info en locatie van de  camper konden geven, en hopelijk s' morgens bericht hierover.

Buikje vol en moe en voldaan om 21.30 uur lokale tijd  ( Nederland half 4 in de ochtend ) na een lange dag de oogjes rust gegeven.

Morgen op naar de douane met de nodige info.

Tot 17 April en het vervolg.

Laatste week voor vertrek.

Zondag 9 April.

Afgelopen week alleen maar met alle documenten en invoer instanties in Amerika bezig geweest.
Helaas nog steeds niet de definitieve import vergunning voor de camper ontvangen.
De afdeling die hier over gaat is uiterst punctueel met de gewenste informatie van ons, en alles moet in PDF aangeleverd worden. Het probleem is echter dat mijn actuele lap-top zich op zee in de camper bevind, dus de huiscomputer is niet up to date, dit geeft bij het scannen en omzetten in PDF de nodige problemen, maar met hulp van de buurmannen hun computers ook deze hindernis weer genomen.
Advies van de brooker in Amerika, gewoon op de luchthaven BWI naar building F en daar de customs de importverklaring laten maken. Shoot be no problem at all, was hun opmerking, reeds eerder was deze weg vele malen gemakkelijker dan de door ons gevolgde weg.

De luchtvaart maatschappij heeft ondertussen ook nog een vliegtuig wisseling en de daarbij behorende wijziging van de stoelen gemeld, maar ze vliegen wel op tijd.

De veerboot heeft op dit moment een fikse vertraging en is nu nog op weg naar New York.

Via vesselfinder kunnen wij hem volgen, verwachte aankomst in Baltimore is op 13-4-2017.
Dus uiteindelijk maar goed dat de camper een week eerder op de boot is gezet, nu past de aankomst weer in het plan.

We nemen alle uitdraaien van de e-mails tussen alle instanties mee in een aparte map, bij onduidelijkheid zullen wij deze voorleggen en hiermee hopen dat alles verder soepel verloopt.

De komende dagen staan in het teken van huis schoonmaken, alles opruimen en wachten op het vertrek.

Grtjs en tot blog.

Vervroegd "Afleveren Camper in Antwerpen .

Donderdag 16 Maart.

Vandaag bericht gekregen dat het vaarschema gewijzigd is, vertraging van ongeveer 1 week
Dit betekende dus       Paniek in de tent, na deze tijding.
De geplande aankomst op donderdag 13 April zou verschuiven naar donderdag 20 April.

Dit was voor ons niet acceptabel, de vluchten en hotel zijn reeds geboekt voor 16 April, een verschuiving is niet mogelijk. Dus gelijk de telefoon erbij en contact opgenomen met Robert.
Deze heeft per omgaande met de rederij gebeld en in onderling overleg hebben we kunnen regelen dat de camper 1 week eerder op de veerboot kan.

Dit betekende een totale omzetting van de gehele planning, in plaats van de Atlantig Compass gaan we nu met de Grande Dakar van de Grimaldi Lines.

De camper moet dus nu uiterlijk 22 Maart om 12 uur in Antwerpen op de kade gereed staan voor het inschepen. De vermoedelijke aankomst in Baltimore is 4 April. In overleg zal de camper op het bewaakte terrein van de brooker blijven staan, de eerst 5 dagen zijn gratis maar de volgende dagen kosten $ 22,50 per 5 dagen.

Het hele gedoe betekende dus dat we vandaag vrijdag 17 maart de camper uit de stalling moesten halen en deze direct te laden met de kleding, schoenen, proviand ( het geen is toegestaan om mee te nemen) alles een week eerder als we gepland hadden.



Door deze vroegere afvaart mijn maatje John ingeschakeld om samen de camper weg te brengen en hij zal ons vervolgens weer naar huis kan brengen.


Voor alle zekerheid nogmaals alle kaarten en boeken van de te bezoeken landen nagekeken en in de camper gelegd. In deze hectiek is snel wat vergeten of niet in de camper hebt gelegd.



Het beddengoed en de nieuwe top matrassen goed in vacuüm zakken ingepakt. Verder de bekleding en kussens in de camper in plastic folie gewikkeld.
De voorstoelen van plastic hoezen uit de garage voorzien, de gastanks en dieseltank vol gedaan.
Het weekend nog gebruikt om alles tot in de puntjes te checken en te organiseren.



De binnen boel nogmaals door Wilma uitgezogen en gesopt, je wilt immers schoon op pad gaan, zeker nu er door de medewerkers van de rederij en de douane in de camper gekomen word.

Hoe schoner en netter hoe beter je door de controle van de douane in Amerika rolt.


Officieel zal onze reis de normale tijd in beslag nemen zoals wij gepland hadden. Maar door deze nood maatregelen zal de camper langer op ons moeten wachten in Baltimore.



Gelukkig was de camper technisch en in zijn geheel al gereed voor de trip, maar toch geeft het wel wat extra stress op Robert en ons.

Voorlopig sluit nu de blog wat betreft de voor bereidingen en zal de eerst volgende pagina uit Amerika komen.




Maandag 20 maart,

Vanmiddag de camper in Antwerpen bij de terminal ingeleverd, was nog een lastige onderneming.
De aanwezige chauffeurs weten precies hoe het daar werkt, maar ja zo'n leek als wij moeten zelf maar uitzoeken hoe en waar je moet zijn. Uiteindelijk een loket te pakken waar we een formulier kregen, dit moest ingevuld worden met de gegevens en de stukken van de rederij erbij kon ik via de beveiliging het terrein oprijden.
Bij aankomst geen toegang want ik had geen pasje gekregen om de slagboom te openen,  

Uiteindelijk bij de check in een pasje gekregen en het advies om door naar voren te rijden.
Nadat de weg vrij was door gereden het terrein op tot aan stopbord. Hier gewacht op de beloofde escorte, deze verscheen na ongeveer een kwartier en stuurde mij terug om de camper te wegen op de weegbrug waar ik overheen gereden was.
Mijn reactie naar hem was, "dat er niemand ook maar een duidelijke instructie had kunnen of willen geven zodat ik bij de weegbrug zou blijven staan".

Hij gaf mij een laconiek antwoord " ik heb vele taken hier, en ben David Copperfield niet, ik antwoordde hem vervolgens "dat ik Hans Klok niet was , dus OOK ik niet kon toveren.
Op zijn advies terug gereden naar de weegbrug 3 auto's later was de camper gewogen en mocht ik hem in de rij zetten, en vervolgens de juiste formulieren afgeven bij de beveiliging en via het poortje het terrein verlaten.

Nog een keertje achterom gekeken en daarna in de spits door Antwerpen richting huis.

Grtjs aan alle volgers en tot de volgende pagina.

Sjaak en Wilma.

Reacties kunnen geplaatst worden, door op de tekst ( geen) ( opmerkingen ) onder op de pagina te klikken, vervolgens kan er een bericht gepost worden, via het venster dat dan onder in de pagina verschijnt.

Nog wat laatste werkzaamheden voor vertrek.

Dinsdag 28 februari 2017

In de afgelopen periode de Camper klaar gemaakt voor de tocht, de schade aan de achterbumper samen met onze zoon Marc aangepakt en deze weer in ere hersteld.

Tijdens onze voorjaarsreis in 2016 had ik een kleine onenigheid met een stenen muurtje in Frankrijk.

Had kunnen weten dat de plastic bumper geen partij voor de natuurstenen muur zou zijn, maar ja een ongelukje is altijd op zoek naar een slachtoffer.



Bij Marc zijn nieuwe werkgever mochten wij in het weekend de beschadigde achterkant van onze camper weer in nieuwstaat terug brengen.  Het was een redelijke schade ( gat in de rechter hoek aan de achterzijde ook een aantal scheuren links en rechts moesten hersteld woorden.
Het middenstuk moest opnieuw op hoogte gebracht worden) maar uiteindelijk is alles keurig weer in de plooi.

Netjes ingepakt voor de nieuwe verf.

Nu alleen nog in kleur spuiten en alles is weer Oké.

Na deze klus nog extra sloten op de garage deuren gemaakt, want onze hele kleding en toegestane voorraden worden immers in de garage mee genomen. 

De rederij krijgt alleen de sleutel van de cabine deuren en het contactslot, de rest zullen wij in onze aanwezigheid bij de douane in Baltimore openen.

Momenteel zijn wij in een verscheidenheid aan plastic bakken de kleding, beddengoed, handdoeken en was spullen aan het verzamelen. De maten van de bakken zijn aangepast op de ruimte in de garage en ook aan de inhoud die erin moet. Ook nog een aantal vacuüm zakken voor de dekbedden bij de Blokker aangeschaft. 

Vrijdag gaat de Camper naar de garage voor de onderhoudsbeurt en de benodigde APK voor dit jaar, nog extra aandacht voor de airco, deze blijft koudemiddel verliezen.

Onder tussen nog wat op het web gesurft voor extra informatie en materiaal. 

Omdat Canada dit jaar 150 jaar bestaat werd er een gratis pass aangeboden voor de nationale parken in het land, deze dus via e-mail besteld en ook keurig ontvangen. Normaal voor gezin C$ 136,50 dus nu voor noppes.

Via marktplaats de jaarpass 2017 voor de Amerikaanse parken kunnen kopen voor de helft van de kosten.

De Amerikaanse pass is reeds door de vorige eigenaar gebruikt, maar deze is geldig voor twee gebruikers, dus handtekening er achter opgezet en in de reis bescheiden gedaan.

Al met al weer een aantal relevante zaken geregeld en voor elkaar.

Al plannend en lezend in de literatuur is de route wederom aangepast, in eerste instantie zouden wij Nashville en Memphis aandoen, maar uiteindelijk willen wij New Orleans niet laten schieten.

Dus het rode gedeelte van de route op de kaart, heeft op moment van schrijven onze voorkeur.

Verder hebben wij nog een extra uitstapje in de reis ingevoegd, vanuit Vancouver Island gaan we verder naar het noorden.

Voordat we verder Canada gaan ontdekken,willen wij toch alsnog

een afsteek naar de meest noordelijke land van Amerika maken.

Immers in dit land is er zoveel natuur en moois te zien en te beleven, dat het zonde zijn om aan dit gedeelte van Amerika geen tijd en aandacht aan te besteden.                                            

Vooral het Denali nationaal park is adembenemend, op weg hierheen komen wij door Faibanks. Hier zijn een aantal hot spring's waar het heerlijk relaxen is, in deze stad komt gemiddeld 240 nachten per jaar het noorderlicht in beeld.
Het enigste probleem is dat het in de zomer 20 uur per dag licht is, hopen dat we geluk hebben en kunnen genieten van       dit natuur spektakel.

    In IJsland hebben wij nogmaals kans op het noorderlicht.

Vooral op de natuur en de kans op wild in de Yukon gebieden spreken ons erg aan. Het oneindige en weidse landschap way door andere camperaars is beschreven zullen wij met al onze lezers delen en er een mooi verslag van maken.

De zalmen en beren zijn dan al volop in en aan de rivieren te vinden, ook de Bold Eagles zijn dan nog volop actief. 

Veder laten wij ons verrassen door al wat leeft in deze
gebieden.

Onder tussen ook de verzekerings-polis van Thum Insurance 

binnen, na betaling vooraf met creditcard alles in orde voor 

de gehele periode van de reis.

Nadat de camper op de boot is gaan wij hem schorsen voor de periode dat hij overzee is, ook de Nederlandse verzekering gaan wij op alleen polis kosten terug brengen, All-risk telt immers niet als je in een land bent wat niet op de groene kaart is vermeld. Dus onnodig om deze kosten te dragen.

Nu de benodigde Dollar's voor de eerste dagen via de GWK in Amersfoort regelen,  Douane kosten en escort op het haven terrein in Baltimore dienen contant afgerekend te worden.

De eerste voorraden zullen bij Walmart ingekocht worden en vervolgens in de camper gestouwd worden. vervolgens alles gebruiksklaar maken, water, gas, en voedsel innemen. 

De bedden opmaken en de handdoeken en washandjes in de badcel ophangen. Immers de eerste nacht komt sneller als dat je denkt.

Nu begint toch het verlangen om te vertrekken steeds groter te worden, maandag 27 maart voor 11 uur moet de camper in Antwerpen zijn. 

Hier moet hij wachten op de veerboot en zal 29 maart het zeegat uitvaren richting Baltimore.

Onze zwager en schoonzus halen ons op bij de haven, zij zijn dan met hun camper een paar dagen in en rond Antwerpen geweest en brengen ons aansluitend weer naar huis.

  

  

Verdere voorbereidingen voor de reis.

Vrijdag 13 januari 2017.

De volgende horde is weer genomen, op 11 januari naar het Amerikaanse consulaat in Amsterdam geweest.

Alle formulieren en documenten in een map onder de arm, en op naar de ingang.
Op tijd aanwezig en melden bij de securitie, een prominent aanwezige oficer stond ons bij de ingang op te wachten en begon met de screening. Controle van de afspraak en tijdstip op het formulier.
Geen telefoon of camera bij je, daarna binnen alles uit de zakken en broekriem af, geheel samen met de jassen door het röntgen apparaat, zelf door de scanner en de spullen weer in ontvangst nemen.
Kregen vervolgens een envelop met onze formulieren aangereikt, op deze envelop het volg nummer voor de verdere handelingen.Met z'n allen in de wachtruimte en wachten tot je nummer word opgeroepen, als eerst naar loket No: 1 hier de formulieren afgeven en uitleggen waarom je een visum nodig hebt. Bleek een Nederlandse medewerker aan de andere zijde van het loket te staan. Na onze uitleg dat we met onze eigen camper naar de united states gaan werd hij enthousiast en melde dit gelijk aan een paar van zijn collega's.

Vervolgens naar Loket No:2 hier een ras echte Yank achter het loket, wij moesten onze vingerafdrukken laten nemen en wederom een paar vragen van algemene aard. Heb je familie in Amerika, waar ga je naar toe en hoe ga je dat doen. Dus wederom een reactie zoals zijn collega had gedaan. Na goed keuring van de vinger printjes, weer terug naar de wachtruimte, en wachten tot je opgeroepen werd voor het definitieve interview door de laatste medewerker. Dit werd een dame die weer de eerder gestelde vragen opsomde en ook enthousiast reageerde op onze reisplannen. Zij gaf aan dat ze uit Newark was en dat dit een erg mooie staat was, wij moesten daar zeker een paar dagen voor uittrekken. Zij nam onze paspoorten in en gaf te kennen dat het oké was en wij een visum zouden krijgen, de passen worden per koerier op ons huisadres in ongeveer 3 werkdagen afgeleverd. Uiteindelijk 1,5 uur later weer buiten en nog maar een tijdje door het centrum van Amsterdam gewandeld en wat genuttigd.

Vandaag de paspoorten terug gekregen met het visum erin, dus nu weer verder met de voorbereidingen.  😊

Verder met het gereed maken van de nodige aanpassingen in de garage van de camper.
Er moeten een paar extra opberg mogelijkheden voor het opslaan van
plastic boxen met kleding en linnengoed gemaakt worden.
Tevens een paar extra sloten op de toegangsdeuren van de garage
 aanbrengen, dit op advies van andere reizigers.

Ook moet de camper nog ontsmet worden zowel van boven,
zijkanten maar vooral de onderzijde moet spic en span zijn.
In Antwerpen voor het inleveren nogmaals door de truckwash
en dan inleveren bij de rederij voor de overtocht.



Dinsdag 24 januari.

Vandaag de definitieve aanbieding van RobertWWS gehad voor de retour reis van de camper, hierbij ook de gegevens van de cargadoor die de verscheping gaat verzorgen.

Het voordeel van deze organisatie is de korte lijnen tussen de klant en de organisatie, het snel en adequaat reageren op vragen en het bieden van een goede service. ( een aanrader voor iedereen die dezelfde plannen als ons hebben. Contact via sales@robertWWS.com of 0318-419400 ).



Vandaag ook de beloofde aanbieding van de verzekering van de camper ontvangen van Thum Insurance, hun medewerkster Ms Sue Blood had keurig de beloofde offerte via E-mail naar ons gestuurd en na het doorlezen van de offerte hebben wij deze ondertekend en retour gezonden.

De camper is nu dus verzekerd van 17 april tot 17 oktober 2017. Een en ander volgens de Amerikaanse verplichtingen. De betaling van de polis gelijk met de credit card verzorgd en afgehandeld.

Woensdag 25 januari,

Vandaag een berichtje op mijn telefoon van de bank, mijn credit card was geblokkeerd, en of ik ze zo spoedig mogelijk zou willen bellen. Bij dit gesprek werd mij verteld dat de card was geblokkeerd om dat er een ongebruikelijke betaling was gedaan, bleek de verzekering betaling te zijn geweest. E.e.a. uitgelegd aan de meewerker en gelijk vermeld dat wij de komende tijd wat vaker gebruik van de credit card zouden maken, dus het abnormale betalingsgedrag te maken had met de reis die wij gaan ondernemen. Dus graag geen verrassingen in het verschiet meer.

De volgende zaken kunnen pas kort voor vertrek geregeld worden, het schorsen van de camper, opschorten van onze huidige verzekering,
Voor alle zekerheid na het lezen van verschillende reviews over de handbagage WOW air de koffers nog ge upgrade naar grotere handbagage, Is op deze manier goedkoper als nieuwe kleinere koffers aanschaffen.

Verder samen met de benodigde kaarten nogmaals alle ogelijke routes uitpluizen, om toch zoveel mogelijk te kunnen bezoeken.

Gedeelte van de van de Rand mac Nally gids opengeklapt voor het globale overzicht. en de grote Marco Polo kaart op de grond om het geheel goed in beeld te hebben. Op A4 de kaart uitgeprint, om hier een aantal alternatieve route's op te tekenen.

Later de uiteindelijke route intekenen en inpakken in de map met papieren die mee oeten.

Voorlopigr route door Amerika naar Canada.

Nieuwjaar 2017 en het vervolg van de reis.

Dinsdag 3 januari 2017.

 Voor alle volgers: Wij wensen jullie " al het goeds en vooral veel gezondheid in 2017 ".


Het gevecht met de papierwinkel is begonnen,
het ene na het andere formulier moet via het internet ingevuld en uitgeprint worden.
En wij maar denken dat het een rustige vakantie is wat we gaan doen.
Nou dat is het dus niet, het is zwaar werken op de computer en geestelijk een
aanslag op het geheugen van ons beide. De vragen gaan tot aan onze ouders toe,
wie waren ze, en wonen zij in Amerika, heb je verdere familie en relaties in Amerika.
En dan de gezondheidsvragen en vervolgens de security vragen, er komt haast geen einde aan.

Na uiteindelijk de fel begeerde confirmation formulieren te hebben ontvangen,
moet je weer opnieuw inloggen en een interview bij de ambassade in
Amsterdam aanvragen. Voor dat je de bevestiging krijgt moet je per
Visum $ 160,00 betalen middels credit card. Nou dat was dus het
zoveelste gevecht met de computer, na een aantal pogingen maar de
alternatieve betaling via Ideal gedaan. Nu ongeveer 3 dagen wachten op
de bevestiging van de betaling en de afspraak op de ambassade in Amsterdam.

Hopelijk is de beveiliging wat minder op dit moment, maar je weet het maar nooit met de huidige situatie en dreiging in de wereld.

Vermoedelijke datum is 11 januari bij de beambten, voor de volgende serie vragen en dan op naar het uiteindelijke doel. de beide Visum's

Dit is een voorbeeld van het papiertje
waar wij op hopen.


Hij is gelukkig 10 jaar geldig, dus kunnen wij indien onze reis een fantastische ervaring is geweest, misschien nog eens een tripje maken.




Nu verder met het klaar maken van de camper, en de uitrusting ervan.