Vervolg reis naar Florida.

Donderdag 27 April,

Eindelijk rust in onze reis, het mee hobbelen in het verkeer valt reuze mee. Op de interstates en de highways vliegen de vrachtwagens je gewoon voorbij of het niets is. Zelf heb je dan 100 Km/u op de teller, maar die gasten met hun joekels van vrachtwagens jagen met rond de 120 Km/u voorbij.
Op alle grote wegen liggen er stukken rubber langs de weg, klapbanden zijn hier de gewoonste zaak. Alleen het opruimen is er niet bij. Vandaag weer verder de warmte in, temperatuur nu gemiddeld 32 graden op de dag en S'nachts rond de 23 graden.

Onderweg in dit stadje de eerste bomen met enorme mos slierten gezien, deze mos soort hangt los aan de takken, op den duur verstikt de hele boom en sterft deze af.

Wilma heeft hier een van de slierten mos als decoratie om gehangen.
.
Heeft het niet te lang omgehad ( om verstikking te voorkomen ).


Verder op weg naar het zuiden zagen wij de van vroeger bekende plantages, grote opritten met in de verte kolossale gebouwen.

De rijkdom was van verre te zien, om de hoek nog wat armoedige woninkjes met veelal donkere bewoners.




Verder op zoek naar een geschikte plaats om te overnachten.


Het werd het state park vlak bij Sint Mary aan de Crooked river.
Op een steenworp afstand van een van de grootste onderzeeboot basissen van de Amerikaanse marine. Konden hier geen foto's van maken.

Rechts een plaatje van de Crooked river, wij hebben hier niet echt veel tijd aan besteed. De naam bood een leuk idee, maar de realiteit was niet echt overweldigend.

Hebben hier wel weer WiFi, dus blog time.

Hier staan wij bij de overnachting op een plek, waar we toch maar verder gegaan zijn. Dit moet Eem FREE Campgrounds van het wild management and land conservatoin zijn.

Het  was een stuk wildernis waar wij toch niet erg happy waren. Verder rijden op dit pad leek ons niet echt raadzaam, dus te voet op ontdekkings reis. Na een paar meter schoot er een beest uit de struiken voor ons over het pad, en klom vliegensvlug een boom in en trachte zich onzichtbaar te maten. Na grondig onderzoek en rond de boom te bewegen konden wij ontdekken dat het een Rakoon (  wasbeer )  was.

De natuur hier is net een jungle, verder lopend kwamen wij bij het Lake George aan. 

Stom genoeg had ik het foto toestel in de camper achtergelaten, bij aan komst bij het meer schoten er een stel alligators voor ons het water in. Dit was voor ons het definitieve sein om de camper om te draaien en een andere slaapplaats te zoeken.

Al met al hebben wij bijna de hele omgeving van het plaatsje Barberville en Seville doorkruisd met de FREE and low cost camping gids in de handen van Wilma, het werd allengs warmer in de cabine, dus airco voluit om de temperatuur en de gemoederen te koelen.

Uiteindelijk bij lake park van lake Diaz een plekje gevonden en even in de schaduw een koel biertje naar binnen gewerkt. Vervolgens heeft Wilma weer een heerlijke maaltijd op tafel gezet ( chicken tonight ) met Amerikaanse rijst.

Morgen Vrijdag 28 April gaan we verder, het Kennedy space center staat op het programma.

Tot de volgende blog, met ons gaat het prima. 

Grtjs SjaWi

Dinsdag 25 April.

Maandag morgen 24 April. 

Super Dario is gearriveerd, samen met Matt de situatie doorgesproken, en getracht de boordcomputer uit te lezen. Het eerste probleem was dat de gemonteerde uitleesconnector andere afmetingen had dan de in Amerika gangbare aansluitingen. Na een grondige inspectie kwam Dario op het idee om met een zaagje een paar hoeken van zijn connector af te zagen, hierdoor paste deze en kon de computer uitgelezen worden.
Er waren in totaal 4 foutmeldingen. Gasklephuis sensor, Luchtmassa meetsensor, Brandstofdruk en EGR fout melding.

Dario en ik waren te druk om een goede foto te maken, maar

het probleem trachten op te lossen was veel belangrijke.

Na een hele dag sleutelen en controleren bleef alleen de gasklephuis sensor over, de EGR-klep was schoon, de whastegate van de turbo werkte zoals het hoort, luchtmassa meetsensor gaf correcte waardes. Maar de enige die roet in het eten gooit is de gasklephuis sensor.
Dit onderdeel is nota bene 1 1/2 geleden vervangen

Helaas hebben wij er geen kunnen bemachtigen, dus zullen wij onze verdere reis rekening met het mindere vermogen van de motor moeten houden.

Dinsdag morgen 25 April
 gisteren met Dario alle mechanische componenten gedemonteerd en gecontroleerd, verder nog steeds niets gehoord van Fiat, dus koppen bij elkaar gestoken en de knoop door gehakt, vanwege de problemen met de  computer ( deze ratelde en gaf storingen van onbekende aard op het moment dat er groot licht of ruitenwissers gebruikt werden, gelijk viel dan het hele dashboard uit en  moest de camper uitgezet en vervolgens weer opgestart worden om verder te kunnen gaan. Bij uitval van het dashboard bleef de dynamo wel stroom leveren, Ook viel de navigatie om de haverklap uit als er een piekstroom gebruikt werd. Aangezien ik 2 jaar geleden een speciaal relais tussen de huishoud accu en de start accu heb geplaatst, is er vermoedelijk door het ontkoppelen van alle elektrische componenten, ( dit op advies van mijn monteurs ) om de computer eventueel te kunnen resetten. een draad verkeer terug geplaatst, voor vertrek heb ik een vaste aansluiting voor de navigatie vanaf de huishoud accu gemaakt. Bij het ontkoppelen van de verbinding huishoud naar start accu hoorde ik geluid uit de boord computer, na wat verder onderzoek en het anders aansluiten van het relais WERKT de computer weer normaal. Dus alles doet het gelukkig weer.

We zijn weer onderweg, van middag definitief de koers naar het zuiden opgepakt.
De camper is nog niet zoals hij hoort te zijn, maar de medewerking van Fiat Amerika is bedroevend.
Geen enkele respons op onze smeekbeden om hulp.

S'middags op de eerste beste Camping een heerlijk koud pilsje en een goed gevoel over hoe het allemaal gaat.

We kunnen op de normale weg goed 75 Mijl halen, dus ruim voldoende om in het verkeer mee te gaan.

Indien er geklommen moet worden, dan maar een versnelling lager.


Wij zullen deze reis helemaal af gaan maken !!!

Heerlijke state park campground, vlak bij Barnwell in South Carolina.

De eerste waarschuwing voor kruipend ongedierte, langs het meer op de camping.

Voor het eten nog een heerlijke nature walk rod het meer gedaan, waren wel erg veel bomen in het park omgewaaid.

Via de camp host hoorden wij dat er in februari een tornado door het park was geraasd.

Het vrolijke knaagdiertje hield ons de gehele tijd goed in de gaten.


volgende morgen bij het weggooien van het vuil
zat deze kleine groen rakker op de bak.

Woensdag 26 April Zwager Peter jarig  ( Proost ) , wij zitten nu op de grens met Florida, bij de volgende blog het relaas van de afgelopen dagen.

Grtjs aan alle.

SjaWi.

Rust weekend in Charlotte.

Zaterdag 22 April.

Hadden vrijdag onderweg nog wat extra verlichting in het dashbord aangedaan, maar na uitzetten en opnieuw starten hielden deze op met branden. PFFF kreet van opluchting. Heb deze foto onder het rijden gemaakt en liet hem later aan Mat de mechanic zien, hij krabde zich achter de oren en begreep hier niets van, gelukkig maar dat ze uit waren. ( bleek na instructieboekje te hebben geraadpleegd om de start blokkering te gaan, had tujdelijk geen communicatie met de sleutel ???? ).

Na de adviezen van zwager Peter nogmaals alle mogelijke stekkers en voedingen van het
motormanagement losgehaald en een poosje eraf gelaten. Blijft het lampje hard Leers en brandt nog
steeds.

Staan momenteel op de KOA camping tussen de Amerikaanse vakantie ideeën, beginnen ons er langzaam tussen op ons gemak te voelen.  N0t only size mathers !

De camper lijkt kleiner dan hij werkelijk is ! 

gaan dit weekend maar wat op verkenning in de omgeving, en hopen toch wat te kunnen relaxen.

Vandaag maandag 24 April, de hele dag gesleuteld in de garage.  Op dit moment lijkt er geen probleem met de EGR klep en de turbo te zijn. De extra lampjes in het dashbord hebben te maken met een probleem in de boord computer, als wij met licht aan moeten rijden, kan dit alleen met parkeerlicht, gewoon licht geeft direct een gerammel in de computer en alle elektrische componenten vallen koertstondig uit. Ook ruitenwisser op hoge snelheid geeft het zelfde problemen, extra lampjes gaan gelijk branden, maar gaan na het starten weer uit en we kunnen op halve kracht rijden. Als het maar licht en droog is.

Vanaf zondag staan wij op de camping van de garage ( binnenplaats tussen de geparkeerde auto's.

Vandaag dinsdag 25 April.

Mat doet zijn uiterste best om iets of iemand van Fiat te pakken te krijgen om iets te kunnen regelen, zal nog wel een groot probleem worden. Een nieuwe computer moet ook nog geprogrammeerd worden.en hopelijk werkt dan alles weer.

Wij houden de moed erin en duimen voor een goede afloop. 

Op weg naar Charlotte,

Vrijdag 21 April.

Vandaag met heel veel hoop op weg naar Charlotte, moeten een groot deel van de Blue Ridge Parkway laten schieten. Wij willen proberen om vandaag bij de garage te komen en misschien de boel te kunnen laten fixen.

De bus op de foto is gelijk aan de onze, ook 3 liter diesel motor. Deze verkopen zij nieuw, dus hopen dat zij de juiste software hebben om de onze uit te kunnen lezen.  👍😏
Ook bij de firma Keffer hadden wij meer pech als geluk, geen oplossing van de werkplaats.
Wel veel bewonderende blikken op en in de camper gegooid en complimenten voor de campervan.

Dus door gestuurd naar de dealer Stateline verderop in de stad.

De receptionist bekeek de camper met open mond en zei, dat hij nog nooit een Fiat campervan had gezien, of hij ook binnen mocht kijken, geen probleem zeiden wij, na wat wazig rond kijken in de camper, zei tegen ons dat hij ook nog nooit een Fiat met three ( 3 ) pendalen had gezien. Dit was bij Keffer ook al opgevallen.  Ik zei dat het in Europa een normale verschijning in de auto's is.
Helaas de hele dag zoet geweest, maar lampje brandt nog steeds.
Bij de Stateline garage de grootste Fiat dealer in de omgeving zijn ze de hele middag bezig geweest om ons te helpen, tot vertwijfeling toe hebben ze alles wat maar mogelijk is uitgeprobeerd. Mat de supervisor kwam kort voor 5 uur met de sleutels naar ons toe, en legde de volgende optie aan ons uit.
Gewoon verder gaan met onze reis en wij houden telefonisch contact, hij had immers een lijntje naar Wendy van de Fiat main branche open staan. Ook had hij nog verschillende andere bedrijven benaderd, hij was zelfs met een dealer op een Caribisch eiland doorverbonden echter zonder resultaat.
Op een gegeven moment had een medewerker nog contact met Fiat Italië , was voor de Amerikaan te lastig om goed te communiceren.
In hun bedrijf werkt een Italiaan Dario, deze doet meestal alle Fiat dingen, was echter vandaag op cursus, maar maandag was Super-Dariozoals zij hem noemen weer op de zaak, en misschien kan hij met de maffia baas onder de motorkap communiceren.
Wij zijn op pad gegaan om een camping in de buurt te vinden, maar het is ondertussen weekend, dus veelal volgeboekt, uiteindelijk een KOA camping gevonden.
Nu eerst een koud biertje en de boel even rustig relativeren, en alle hoop op Super-Dario zetten.

Wordt vast nog vervolgd.

On the road again,

Dinsdag 18 April.

Na overleg met de filiaal manager van de Walmart, mochten wij de nacht op de parkeerplaats doorbrengen.

Het vreemde in deze staat is, het kopen van alcohol, dit mag alleen maar in speciale liquerstores. Dus geen wijn of bier in de supermarkt, maar wel allerlei wapentuig gewoon in de schappen. Pijl en boog, luchtgeweren en pistolen, ook de echte boevenklappers gewoon na vertoon van driverslicence verkkrijgbaar.
Ook aan munitie voor dit alles geen gebrek !

Regelmatig kwamen de zwart / witte jongens over het terrein, en gaven je dan de knik van Oké.


Was verder niet fotogeniek, dus na het ontbijt op pad, naar de skyline drive. Een geweldige rit door de natuur. Onderweg ging echter het motor management lampje in het dashboard branden.
Na onderzoek bleek er een slangetje van de rembekrachtiging gescheurd te zijn. Dit hersteld, maar lampje bleef aan, na sms overleg met de monteur in Nederland, op de camping de accu helemaal afgekoppeld en de volgende morgen weer aangesloten, geen resultaat. Het vervelende in deze kwestie is, de motor loopt in service modus, dus heb ik maar de helft van het motor vermogen tot mijn beschikking. Op de vlakke weg gaat het nog wel, maar in de bergen is het aan modderen.

                                                                                 
                                                                                    Onderweg nog een Aldi gevonden, en wat  

boodschappen { wijn en bier } en nog wat
 meer gehaald.

Het aanbod verschilt erg met dat in van wat er in Europa in de schappen ligt.

Geen graai bakken in de midden paden, weinig aanbiedingen zoals wij gewend zijn.



Op de state park camping nog een aantal dingen nagekeken maar geen resultaat, wel hebben wij hier onze tank met water kunnen vullen

Een heerlijk plekje, alleen het groen aan de bomen komt nu pas traag op gang.

Eerste biertje van deze vakantie, hadden wij wel verdiend.

S'avonds wat koffers en bakken uitgepakt, handdoeken,washandjes en ondergoed gepakt
en de rest van de kleding in de kastjes verdeeld.
                                                         

Ook de Big guys zijn reeds vroeg in het jaar op pad, verder zijn de dagen heerlijk van temperatuur. De nachten daar in tegen nog behoorlijk fris.

Hebben wij geen last van, maar de kampeerders in hun tenten, samen met hun kinderen zullen best afzien. S'avonds allemaal kampvuren op hun plekje.

Woensdag 19 April.

Het weer is vandaag minder als gisteren, dus goed reis weer.

Regelmatig reden wij door het wolkendek en door de mistbanken, onderweg nog wat wild kunnen fotograferen.

Vanwege de motor problemen op tijd naar een grote stad gegaan, in Roanoke is er een Fiat/Dodge dealer. De firma Berglund. Deze maar gaan zoeken en kijken wat hij kan betekenen.

 Het was bij het Fiat filiaal nog niet wat ik gehoopt had, hier had men alleen de personen auto's en niet de comercial vans. Zij stuurden ons door naar een diesel revisie bedrijf aan de andere kant van de stad.
Hier aangekomen hebben zij van alles geprobeerd om de computer uit te lezen, maar zonder resultaat.
Wel een ander adres gekregen van Berglund trucks ook in Roanoke, Maar je raad het al ook weer aan de andere kant van de stad.

Helaas reeds gesloten, dus in de stad maar weer

een plekje gezocht, camping was te ver maar weer een walmart opgezocht,


Donderdag 20 April 

s'morgens naar het filiaal van Berglund trucks gereden, hier aangekomen had men alleen bewondering voor de camper, nice rig was wat men riep, maar uitlezen van de computer no-way. Konden zij echt niet. Maar aan de andere kant van de stad ( vlak naast de eerste garage van gisteren ) zouden zij het misschien wel kunnen uitlezen.
De volgende garage van Berglund had een zeer sympathieke chef werkplaats ( zie foto ), deze ging vol goede moed aan de slag met computer, uitlees apparaat en wat hij maar kon vinden. Het resultaat laat zich bijna raden ( 0 ) lampje blijft stoïcijns branden en motor wil niet meer als 3000 toeren maken. Heel veel excuses en good luck on your trip meer zat er niet in.
   😖   👎
Vandaag verder over de Blue ridge parkway naar het zuiden, op weg naar een nog grotere stad met  een dealer met commercial van's Charlotte is het doel.

Onderweg nog een oude water molen zagerij bekeken, maar op 1 Mei begint hier het seizoen.

Dus was alles hier nog gesloten.

Nu op de camping Fancy Gap. Net op de grens van Virginia en North Carolina.

  Heerlijk buiten in het zonnetje zitten eten, nog avond wandeling, en dan douchen en nog een keer Skibo trachten te spelen,

Tot de volgende blog.

En hopelijk draait de machine dan ook weer op volle toeren.

17 April de dag dat we de camper gaan halen.

Maandag 17 April.

S' morgens op tijd weer wakker om 5 uur wilde het slapen niet zo goed meer,
in de badkamer was ook nog een badkuipje half in de grond gewerkt, hier moest ook in gedoucht worden.



dus rustig opgestaan, lekker opgefrist en terug naar het restaurantje aan de overzijde, de kok van gisteren had vrijaf.
Dus zelf maar weer een ontbijt samengesteld van de borden boven de ovens.

                                        Het werd een bagel, bacon en egg met aardappel pancake.

Na het ontbijt terug op de kamer en op de Ipad gekeken of er reactie op onze mailtjes was gekomen.
Inderdaad had Lauren Priddy gereageerd op het douane verhaal, was een andere versie als die ik reeds eerder van haar had ontvangen.

Tevens had de rederij gereageerd en eindelijk hadden wij het adres waar de camper zich bevond.
Vervolgens de kamer nogmaals geïnspecteerd en alles netjes gelegd, de handdoeken en gezichtsdoekjes netjes op de bad rand gelegd alle prulletjes buiten in de grote bak gedeponeerd.
En vervolgens naar de portier gegaan om uit te checken, hij ging direct de kamer inspecteren en gaf ons vervolgens de nieuwe afschrijving van de credit card, deze was - $ 100,00 dus geen extra kosten.

Wij vroegen hem een taxi voor ons te bestellen, want wij moesten terug naar het vliegveld, omdat hier de enigste kans was om de  juiste import papieren te verkrijgen. Na ongeveer 25 minuten verscheen er een luxe auto en werd ons gemeld dat dit de taxi was ( Bleek een vriend  van de portier te zijn die wel wat geld kon gebruiken) een vrolijke grote negeroide man met een brede lach zou ons naar het gebouw F op het terrein van BWI airport brengen.
Hij bleek een enorme fan van het Nederlandse voetbal elftal te zijn, hij riep regelmatig een naam van de oud spelers en coache's door de taxi, orange was his colour riep hij maar steeds opnieuw.
Met behulp van diverse hulplijnen op zijn mobieltje kwamen wij na een aantal omzwervingen bij het juiste gebouw terecht. Hij vroeg of hij  moest wachten om ons vervolgens naar de haven te brengen.

Wij dachten dat het lang zou duren om alles geregeld te krijgen, dus gaf hij ons zijn telefoon nummer zodat wij hem konden bellen voor het vervolg.

Binnen was er nog een andere man die zijn auto moest importeren, hij had 19 jaar in zuid Korea gewerkt en was nu naar Amerika terug verhuisd. Hij kreeg uiteindelijk zijn vergunning, op het moment dat de onze in behandeling was.

Uiteindelijk beide bijna gelijk klaar en hadden dus een taxi nodig, de juffrouw aan de balie had al zijn cash geld ingenomen voor de kosten van de invoer van zijn auto. In gesprek hem aangeboden om de taxi te delen en hebben wij vervolgens onze Oranje broeder Juliën gebeld.
Deze zou er met ongeveer 25 minuten zijn. wij hebben nooit geweten dat 25 minuten wel bijna 2 uur kunnen duren.

Uiteindelijk met Julién naar de haven, de douaniére had gezegd dat Larry en wij op de zelfde havenstraat moesten zijn. Om 12 uur gaat men lunchen en is alles dicht dus gas op de plank, wij waren er 5 minuten voor 12 uur, maar toch alles dicht, het miezerde deze dag redelijk hard, dus Larry zei dan ga ik nog effe met jullie mee.
Uiteindelijk heeft hij het toch maar niet gedaan want onze camper stond 10 mijl verderop in een ander haven gebied.

Wij ondertussen verder naar de juiste locatie, hier mocht Julién niet naar binnen. Netjes met hem afgerekend en afgesproken, dat wij hem in Oktober weer zouden bellen als de camper terug gaat naar Nederland.
Buiten het hek staan daar een aantal mannen die een escort verzorgen op het havengebied en bij de kantoren van de reders. Een vriendelijke man met de toepasselijke naam Jock heeft mij geëscorteerd
en geholpen met de juiste mensen om de camper vrij te geven, Na een uurtje en $ 50,00 voor de escort service konden wij van het terrein af rijden en naar de eerste de beste Walmart om proviand in te slaan.

Bij dit relaas geen plaatjes, mede door de hectiek en het verbod om in de haven te fotograferen.

Na het shoppen een maaltje pasta klaar maken en wederom op tijd het heerlijk opgemaakte bedje in.
En hopen dat de nieuwe dekmatrassen ook lekker liggen.

Morgen de rest van onze trip, deze gaat nu ook echt van start.

Paaseekend naar Amerika

Zondag 16 April, D-day.


Zaterdag 15 April afscheid van de buurtjes en onze kennissen genomen, de middag met onze kleindochter Daisy wat leuke dingen ondernomen en laatste nog een pannenkoekje bij de kabouterhut gegeten.  Hier moest ze geschminkt worden, en Pokémon is het helemaal bij haar.

Haar tandjes had ze thuisgelaten, maar de kippensoep, pannenkoek en het ijsje gingen helemaal op.

Aansluitend hebben wij haar moe maar voldaan weer thuis gebracht.


Zelf moesten wij immers de laatste verschoning doen en de noodzakelijke laatste item's in de koffers doen.

Het online inchecken ging gewoon niet, had met het visum wat handmatig gecontroleerd diende te worden te maken.

Gelukkig waren de Apis gegevens allemaal correct, dus toch maar rekening houden bij het inchecken.



S'morgens eerst nog bij Marc, Ilse, en de beide kleinkinderen een paas ontbijt gedaan, Ilse had zoals wij haar kennen niets aan het toeval overgelaten. Van alles meer dan voldoende op de mooi gedekte dis.
Om 9 uur in de auto naar Schiphol, eenmaal bij het inchecken kreeg Sascha het te kwaad en liet de traantjes lopen.

Ook Anouk had moeite met het afscheid van Opa en Oma, geen vakantie reisje met hun. Helaas kunnen wij niet mee bij het nieuwe schooljaar om te kijken naar het trinitas college waar zij heen gaat na de vakantie.

Het werd dus toch de paarse vogel naar IJsland.

Niet alleen wij en de kinderen hadden vochtige ogen bij het afscheid, het leek wel of heel Nederland moest huilen bij ons vertrek.
Het vertrek was een natte boel, maar ja wij zaten immers droog in de Airbus 321.




Op de motoren nog de duidelijke aanwijzing voor de piloten , waar zij heen moesten vliegen.

Zekerheid voor alles, je zou maar verkeerd vliegen.

Op zich een rustige vlucht en iets meer dan 3 uur later op vliegveld Reijkjavik geland.


Van de ruim 1,5 uur overstaptijd was maar iets meer dan een half uur over. Dus snel in de bus uit het vliegtuig en de vertrekhal in.

Voor het tweede deel van de vlucht hadden wij een witte vogel, hier was duidelijk een grotere tank onder zijn buik aangebracht.
Ook binnen in het vliegtuig waren luxere stoelen en ook had deze de paashaas aan boord.
Iedere passagier kreeg een chocolade ei met een boodschap er in.
In mijn ei stond een IJslandse spreuk, deze laten vertalen door een van de stewardessen.

Allr eldar brenna út / -um sidier.  Aan elk vuur komt een einde.   was de betekenis die Wilma en ik niet konden onderstrepen.  Maar, mischien zijn die IJslanders kouder van natuur als wij.

Heerlijk zicht op de zon en het wolkendek boven de aarde






Eerste indruk van IJsland, kaal en dor de kleine wolkjes zijn actieve geisers, verder niet echt een super vakantie strand.

Een uitzicht boven Groenland.
ook boven Canada nog heel veel sneeuw.


Verder was het toch nog een hele zit de totale vliegtijd bedroeg 6,5 uur.

De koffie aan boord was goed te drinken maar $ 5,40 voor twee bakkies is goed betaald.

Bij aankomst in Baltimore de eerste hindernis, het beloofde Douane kantoor was niet open in de weekenden en al zeker niet op paaszondag. Dus taxi genomen maar motel, chauffeur was oudere man van indische afkomst, Jabbertaal om te communiceren maar bracht ons uiteindelijk naar het motel.
Redelijke tarieven, zouden ze hier je met een Rolls- Royce voor wegbrengen.

Hij vrolijkte ons nog op toen wij bij het motel aankwamen, het was voor de tweede keer in al zijn jaren dat hij reed, iemand naar dit motel gebracht moest worden.

Wij keken elkaar aan met een blik "van hebben wij dit weer ", maar bij het inchecken viel het al ietsjes mee. Vriendelijke knul achter de dichte balie !!! zal wel ergens goed voor zijn. Contact door klein luikje en de inschrijving lukte.

In de kamer nogmaals op de factuur en de uitdraai van de creditcard afschrijving gekeken.
Zat een verschilletje in kamer $ 71,60 afschrijving $ 171,60.

Dus terug naar portier, verschil bleek borg te zijn voor schade en/of diefstal aan of uit de kamer.

Nou eerlijk gezegd, konden wij geen $ 100,00 ontdekken aan waarde in de kamer.

Maar gelukkig was het er erg schoon, en vannacht niet teveel bewegen. ( om schade aan het bed te voorkomen).
Aan de overzijde van de straat een restaurantje gevonden op de avondwandeling. De gele M stond er prominent op de gevel, dus maar naar binnen en een leuk tafeltje genomen.

Helaas kwam er geen ober dus zelf maar wat met de kok geregeld.
Middels de wifi nog wat mailtjes verstuurd naar de mensen die ons de juiste info en locatie van de  camper konden geven, en hopelijk s' morgens bericht hierover.

Buikje vol en moe en voldaan om 21.30 uur lokale tijd  ( Nederland half 4 in de ochtend ) na een lange dag de oogjes rust gegeven.

Morgen op naar de douane met de nodige info.

Tot 17 April en het vervolg.