20 Augustus Quartz lake naar Chicken.

Zondag 20 Augustus.

Vanmorgen een beetje brak opgestaan, wederom niets te beleven in de nachtelijke luchten boven ons campertje.

Dus maar verder op de route.

Vlak bij Delta Junction kregen we een vrij zicht op het bergmassief waar de Denali ook toe behoord, af en toe konden we zijn top tussen de wolken door zien.



Hier is ook het monument van de Alaskan Hihghway te vinden, dus die twee er weer voor toen ik de foto wilde maken.

 Rechts: wij kenden dit verkeersbord niet, maar hier is deze situatie vast vaker voorgevallen.

Nog even langzaam terug gereden voor een Eland, echter te snel op de vlucht, Wilma trachtte nog een plaatje te schieten maar helaas.

Prachtige voorruit taferelen onderweg, de ene berg nog mooier dan de andere, vele gletsjers nog vol in het ijs en sneeuw.

Bij mijlpaal 1376 had een beer een Eland te grazen genomen, maar voorzichtig uit de auto en een paar foto's genomen en snel weer verder. Vaak gaat de beer op zijn prooi liggen en hem zo te claimen voor andere  aaseters, dus kon hij best nog in de buurt zijn. Ook dit soort beelden hoort bij de trip zoals wij hem beleven.

Bij de lunchpauze nog een uitkijkpunt over de rivier, maar zoals zo vaak in dit land, zijn de bomen hoger als het punt waar wij op kunnen staan, dus tussen de bomen door staan gluren is de enige remedie.

Bij terugkeer bij de camper kwamen er twee fietsers op ons af, bleken Chris en Bernadette uit Nederland te zijn, vertrokken uit San Francisco hadden ze al 6000 Km gefietst in 4 maanden en waren op weg naar Fairbanks en dan nog door naar Anchorage waar zij half oktober weer naar huis vliegen. Leuk gesprek gehad en een goede reis gewenst.

Vervolgens door via Tok naar Chicken ( de naam is in het verleden ontstaan, omdat de mensen het woord Ptarnigan (plaatselijke soort Patrijs ) niet konden uitspreken ) werd het stadje maar Chicken genoemd.

Hier begint de Top of the World highway.

Nog even de tank diesel afgevuld en op pad.

Vooral nadat we de dame in de shop hadden gesproken hebben we maar beslist om vandaag maar op pad te gaan, het was mooi en droog weer, dus zou de gravel weg goed te rijden moeten zijn. Voor vannacht en morgen werd er regen verwacht.



Het begin was redelijk stoffig en er moest best al wat geklommen worden.

Van Wilma mocht ik best wel wat meer op het midden van de weg rijden, want het losse gravel vond ze niet zo fijn om op te rijden.

S'avonds was er wel wat bewolking maar het zou zomaar kunnen dat we het zouden zien. Noord was goed vrij zicht op.

Het laatste stuk was gelukkig weer mooi strak asfalt, dus leek er verder geen vuiltje aan de lucht.

Mooi weer en prachtige vergezichten, dus midden op de highway maar een nachtplek gepakt, en een vrij uitzicht op het noorden geregeld,


Morgen gaan we Canada in en laten we Alaska achter ons.

18 en 19 augustus naar Cena hot spring's

18 Augustus.

Vandaag naar de Film in het visitor center geweest voor de film over het Noorderlicht bekeken, Deze was zeker het dubbele entreegeld waard geweest. ( was echter gratis )  vervolgens naar de Home Depot en een poosje met de familie bij gekletst. Het was ondertussen al weer middag voor we verder konden rijden. Het doel waren de Cena hot springs ongeveer 65 mijl buiten fairbanks.

Daar het echter al wat laat was en er een gerede kans op Noorderlicht was hebben we maar een campground halverwege aan gestuurd. En gehopt om wat van het noorderlicht te kunnen meemaken.

 Omdat vandaag 18 augustus hier de scholen weer beginnen is het kampeer seizoen afgelopen, dit houd in dat er bijna geen host meer op de campground's zijn. Dus voor het budget gunstig, geen extra kosten in de envelopjes en net als de Alaskanen gewoon kamperen.

Op de hoop van het noorderlicht een open plek op de camping uitgezocht en de wekker op 2 uur gezet. Echter te veel bewolking en te weinig uitzicht, dus weer terug onder de wol.

In de rivier zou deze blauwe vis rondzwemmen, na vangst moest hij ook weer terug gezet worden.

Het grootste deel van onze rondzwerving in Canada en Alaska tot nu toe.




























Zaterdag 19 Augustus.

Naar de Cena Hot spring's.

Een bezoek aan het Ice house koste $ 15,00 PP en dan mag je naar ijssculpturen kijken, en een voorbeeld van het ijshotel in Zweden.

Voor het baden was de prijs schappelijk maar omdat we er om 11.30 uur waren en het bad maar tot 12 uur open was zijn we er maar omheen gelopen, en hebben een trail door de omliggende bossen gedaan

Door de geothermische temperatuur en de dampen groeiden de bloemen en planten weelderig langs het bad.




Verderop op het terrein nog wat oude auto's onder een afdak.
Ook hier weer T-Ford's in verschillende uitvoeringen.

Al wandelend kruiste een rendier ons pad en wat verderop zagen wij wat boompjes vreselijk heen en weer schudden, dus rustig hier op aan gelopen en zagen er een rendier het vel van zijn gewei af staan te schuren.

Bij terug komst nog een prachtig exemplaar uit de Boeing fabriek aan het eind van de startbaan van het vliegveld.

Verder op weg naar de Canadese grens, maar eerst nog naar de kerstman in North Pole.

Op de parkeerplaats weer zo'n moment van ikke ben klein en jij bent groot, maar ik kom er heus wel hoor !!

De baas was aanwezig en zei Hello Children tegen ons, dus wij een kort praatje met hem aangeknoopt en een gunst voor de grandchilderen gevraagd. Hij zou kijken wat hij kon doen voor ze.

De rendier opleiding academie lag naast zijn huis, dus moet het wel goed komen dit jaar.

 Boven: Dt is volgens de local's de echte North Pole, volgens de plaquette zou dat ook terecht zijn.



In het stadje North Pole hebben ze zuurstok lantaarnpalen langs de weg richting Santa House. Maar volgens ons komt er nog te weinig geld binnen, gezien de aanbouw waar men mee bezig is.

Na dit bezoek weer verder naar het zuiden en op de Quartz lake campground de overnachting gepland.

Vannacht maar weer naar de lucht kijken en hopen op het natuurverschijnsel.

Morgen via Tok en Chicken naar de "Top of the World highway " en verder naar Canada.